Page 36 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลัภภาษาไทย ม.5
P. 36

G G  P   A1 A2 S
                                                                                              ๓๗


            ศัพทบัญญัติ


               เมื่อภาษาไทยรับคําภาษาตางประเทศเขามาใช โดยเฉพาะอยางยิ่งคําท่มาจากภาษาอังกฤษ
                                                                              ี
         ทําใหภาษาไทยเกิดการใชคําทับศัพทขึ้นเปนจํานวนมาก เชน

                 clinic          ทับศัพทวา   คลินิก

                 football        ทับศัพทวา   ฟุตบอล
                 electronics     ทับศัพทวา   อิเล็กทรอนิกส


                                                                                  ี
                                                    ึ
                                                       ี
                                                                             
               ดวยเหตุนี้ภาษาไทยจึงเกิดวิธีการสรางคําข้นท่เรียกวา การบัญญัติศัพท คําท่เกิดจากวิธีการนี้
         เรียกวา ศัพทบัญญัติ เพ่อรองรับความร วิทยาการและเทคโนโลยีใหม ๆ โดยตองผานการพิจารณาจาก
                                           ู
                               ื
         คณะกรรมการราชบัณฑิตยสภาเสียกอน
               ศัพทบัญญัติ คือ คําศัพทที่เกิดจากการคิดคนหาคําในภาษาไทยที่มีความหมายตรงหรือใกลเคียงกับ
                                       ั
                                                                  ี
         ศัพทนั้น ๆ มากําหนดเปนศัพทบญญัติ หากหาคําในภาษาไทยท่เหมาะสมไมได จึงคิดหาคําภาษา
         บาลี-สันสกฤต  ถาไมมีศัพทคําใดที่เหมาะสมจึงจะใชวิธีทับศัพทเปนประการสุดทาย

               วิธีการบัญญัติศัพท มีดังตอไปนี (บรรทัดฐานภาษาไทย เลม ๒ : คํา การสรางคําและการยืมคํา
                                           ้
                                      
                                                                  ื
         ของกระทรวงศึกษาธิการ, สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาข้นพ้นฐาน, สํานักวิชาการและมาตรฐาน
                                                               ั
         การศึกษา, สถาบันภาษาไทย, ๒๕๖๔ : ๒๗๕-๒๗๗)
               ๑.  สรางคําศัพทข้นดวยคําไทย ใหพิจารณาหาคําไทยท่มีอยูมาบัญญัติศัพทกอนเปนลําดับแรก
                               ึ
                                                               ี
         โดยคํานึงถึงความหมายเดิมของคําภาษาอังกฤษ
                                                                            ี
               ๒.  สรางคําศัพทดวยคําภาษาบาลี-สันสกฤต หากไมสามารถหาคําไทยท่เหมาะสมได ใหเลือกใช
         คําภาษาบาลีหรือภาษาสันสกฤตที่คนไทยพอรูจักคุนเคยมาบัญญัติ

                               
                                                                                  ี
               ๓.  ใชคําทับศัพท หากไมสามารถหาท้งคําไทยและคําภาษาบาลี-สันสกฤตท่เหมาะสมมาใช
                                                 ั
         บัญญัติไดก็ใหใชการทับศัพทแทนไปกอน
               จะเห็นไดวาวิธีการบัญญัติศัพทของราชบัณฑิตนั้นใหความสําคัญกับคําไทยแทกอน

         เปนลําดับแรก หากไมสามารถหาคําไทยไดแลวจึงใชคําในภาษาอ่นในลําดับถัดไป อยางไรก็ตาม
                                                                    ื
                                                                              ี
         ศัพทบัญญัติมักถูกใชในวงวิชาการมากกวา เพราะคนสวนใหญมักใชคําทับศัพทท่สะดวกกวาและเขาใจ
         ไดงาย (มงคล เดชนครินทร, ๒๕๔๘ : ๗) ศัพทบัญญัติจะนิยมใชหรือไมก็ขึ้นอยูกับผูใชภาษา (อรรถวิทย

         รอดเจริญ, ๒๕๖๖ : ๒๓๐)
   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41