Page 18 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลัภภาษาไทย ม.5

G G P A1 A2 S
๑๙

อิทธิพลของภาษาเขมร

อิทธิพลของการยืมภาษาเขมรที่มีตอภาษาไทย ดังนี้ (อรรถวิทย รอดเจริญ, ๒๕๖๖ : ๑๔๘-๑๔๙)
๑. การใชตัวสะกด ภาษาเขมรท่เขามาในภาษาไทยมักสะกดดวย จ ญ ล ร ส เปนตัวสะกด
ี
ไมตามมาตราตัวสะกดในภาษาไทย เชน
แมกด  เสด็จ โสรจ ตํารวจ จรัส

แมกน  บังคัล บําเพ็ญ เจริญ กําจร

ํ
ึ
ํ
่
๒. การเพิมจานวนคา ภาษาไทยมีคําใชมากข้น และบางคํานํามาใชแทนคําเดิมในภาษาไทย
ทําใหคําไทยมีความหมายเปลี่ยนไป เชน จมูก (เขมร) กับ ดั้ง (ไทย) ปจจุบัน ดั้ง ใชสําหรับกลาวถึงเฉพาะ
สวนหนึ่งของจมูก แตเดิม ดั้ง หมายถึง จมูก (จิรวัฒน เพชรรัตน และอัมพร ทองใบ, ๒๕๕๖ : ๒๙๗-๓๐๐)


นอกจากนี้คําเขมรหลายคํายังถูกนํามาใชเปนคําราชาศัพทดวย เชน สรง เสวย เพลา เขนย เสด็จ ขนง
กริ้ว โปรด
๓. การสรางคําดวยการแผลงคํา การแผลงคําเปนวิธีการสรางคําของภาษาเขมร ภาษาไทย
รับคําแผลงที่มีอยูเดิมในภาษาเขมรมาแลว ยังสรางคําแผลงในคําไทยที่มีอยูเดิมดวย เชน

คําแผลงในภาษาเขมร ติ แผลงเปน ตําหนิ
ตรัส แผลงเปน ดํารัส

คําแผลงในคําไทย เสียง แผลงเปน สําเนียง
สวย แผลงเปน สํารวย

✿ ลักษณะของคําที่มาจากภาษาเขมร

๑. คําที่ขึ้นตนดวย บัง- บัน- บํา- บรร- เชน บังคับ บังควร บันดาล บําเพ็ญ บรรทม
๒. ประสมดวยสระอํา กํา- คํา- จํา- ชํา- ตํา- สํา- อํา- เชน กํานัล คํานับ จําหนาย ชํารวย ตํารวจ
สํารวจ อํานาจ

ํ
๓. คํายืมภาษาเขมรมักเปนคําควบกล้า เชน กราบ กระทรวง กระบือ เพลิง ทรวง แทรก
โดยพยายามเทียบเสียงกับเสียงควบกลํ้าในภาษาไทย หากเสียงไมตรงกันมักออกเสียงเปนอักษรนํา

เชน ฉลู (ฉะ-หฺลู) ถนน (ถะ-หฺนน) ดําริ (ดํา-หฺริ) เถลิง (ถะ-เหฺลิง) สนุก (สะ-หฺนุก)
๔. ใชพยัญชนะ จ ญ ล ร ส เปนพยัญชนะสะกด เชน เสด็จ เปรียญ เจริญ กังวล กันดาล
จาร ทหาร จรัส

ี
ิ
๕. คําแผลงสวนใหญมักเปนคําเขมร แบงออกเปน คําแผลงดวยวธการเตมหนา เชน
ิ



ทุก เปน บรรทุก เพ็ญ เปน บําเพ็ญ ลาญ เปน ผลาญ และคําแผลงดวยวิธีการเติมกลาง เชน
กราบ เปน กําราบ เสด็จ เปน สมเด็จ ตรวจ เปน ตํารวจ เดิน เปน ดําเนิน
๖. คํายืมภาษาเขมรสวนใหญไมมีรูปวรรณยุกต เชน จมูก เจิม ฉบับ ดํารง บาย ผกา เลบง