Page 17 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลัภภาษาไทย ม.5

๑๘ G P P A1 A2 S

◗ พยัญชนะแถวท่ ๕ เปนตัวสะกด มีพยัญชนะตัวใดตัวหนึ่งในวรรคเดียวกันสามารถ
ี
ตามหลังไดทั้งหมดทุกแถว เชน สันติ สัมปทาน ปญญา กังขา อัญชลี นันทิ อัมพร สงฆ คัมภีร
◗ พยัญชนะเศษวรรค ที่ใชเปนตัวสะกดได มี ๕ ตัว ไดแก ย ล ว ส และ ฬ มีหลักเกณฑ

ดังนี้

ตัว ย เปนตัวสะกดได เมื่อมีตัว ย หรือ ห ตามหลัง เชน อัยยิกา คุยห

ตัว ล เปนตัวสะกดได เมื่อมีตัว ล ย หรือ ห ตามหลัง เชน มัลลิกา กัลยา
ตัว ว และ ฬ เปนตัวสะกดได เมื่อมีตัว ห ตามหลัง เชน ชิวหา วิรุฬห อาสาฬห

ตัว ส จะเปนตัวสะกดได เมื่อมีตัว ต น ม ย ว หรือ ส ตามหลัง เชน ภัสตา มัสสุ

๔. คําที่เขียนดวย ฬ เปน ภาษาบาลี ในขณะที่ภาษาสันสกฤตนิยมใช ฑ เชน ภาษาบาลีใช กีฬา
ภาษาสันสกฤตใช กรีฑา ภาษาบาลีใช จุฬา ภาษาสันสกฤตใช จุฑา

✿ ลักษณะของคําที่มาจากภาษาสันสกฤต

ลักษณะของคําที่มาจากภาษาสันสกฤต มีหลักการสังเกต (กําชัย ทองหลอ, ๒๕๕๖ : ๑๓๘-๑๔๗)

ดังนี้
๑. สระในภาษาสันสกฤตมี ๑๔ ตัว คือ อะ อา อิ อี อุ อู เอ โอ โดยเพิ่ม ไอ เอา ฤ ฤๅ ฦ ฦๅ เขามา

ึ
๒. พยัญชนะในภาษาสันสกฤตมี ๓๕ ตัว ซ่งพยัญชนะเหมือนกับในภาษาบาลี แตเพ่มตัว ศ ษ
ิ
เขามาอีก ๒ ตัว
ั
๓. ตัวสะกดและตัวตามในภาษาสันสกฤตไมเครงครัดตามหลักการแบบภาษาบาลี ตวสะกด
กับตัวตามเปนแถวที่ไมไดอยูติดกันก็ได หรือเปนพยัญชนะตางวรรคก็ได เชน มัธยม มนตรี มัสยา

๔. ภาษาสันสกฤตนิยมใช ฑ เชน กรีฑา ครุฑ จุฑา
๕. คําที่ใช รร (ร หัน) เปนภาษาสันสกฤต เชน สรรพ บรรพ ภรรยา ทรรศนะ

๖. คําภาษาสันสกฤตนิยมใชคําควบกลํ้า เชน เคราะห ไมตรี จักร

ตารางเปรียบเทียบความแตกตางระหวางภาษาบาลี-สันสกฤต

ภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต

• สระมี ๘ ตัว คือ อะ อา อิ อี อุ อู เอ โอ • สระมี ๑๔ ตัว โดยเพิ่ม ไอ เอา ฤ ฤๅ ฦ ฦๅ เขามา

• พยัญชนะมี ๓๓ ตัว • พยัญชนะมี ๓๕ ตัว โดยเพิ่ม ศ ษ เขามา

• ตัวสะกดและตัวตามเปนไปตามหลักเกณฑ • ไมเครงครัดหลักตัวสะกดและตัวตาม

• นิยมใชคําที่เขียนดวย ฬ • นิยมใชคําที่เขียนดวย ฑ

• ไมมีการใช ร หัน • มีการใช ร หัน

• ไมนิยมใชคําควบกลํ้า • นิยมใชคําควบกลํ้า