Page 65 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 65

66      G    P A1 A2 S
                     P


               ๒. สะท้อนความปรารถนาในพระโพธิญาณของพระโพธิสัตว์ ในฐานะที่เป็นวรรณคดีชาดก

          ร่ายยาวมหาเวสสันดรชาดก  กัณฑ์มัทรี  ได้นำาเสนอให้เห็นถึงความมุ่งหวังอันแรงกล้า
          ที่จะไปสู่พระโพธิญาณของพระเวสสันดร  ดังที่ปรากฏในเนื้อหาตอนหนึ่งเมื่อพระเวสสันดร
          ตรัสต่อพระนางมัทรี คำาบทประพันธ์ว่า




             ...มัทรีเอ่ย อันอริยสัตบุรุษเห็นปานดั่งตัวพี่ฉะนี้ ถึงจะมีข้าวของสักเท่าใด ๆ ทิสฺวา ยาจกมาคเต
             ถ้าเห็นยาจกเข้ามาใกล้ไหว้วอนขอไม่ย่อท้อในทางทาน จนแต่ชั้นลูกรักยอดสงสารพี่ยังยกให้

             เป็นทานได้ อันสองกุมารนี้ไซร้เป็นแต่ทานพาหิรกะภายนอกไม่อิ่มหนำา พี่จะใคร่ให้อัชฌัติกทาน
             อีกนะเจ้ามัทรี ถ้าแม้นมีบุคคลผู้ใดปรารถนาเนื้อหนังมังสังโลหิตดวงหทัยนัยนเนตรทั้งซ้ายขวา

             พี่ก็จะแหวะผ่าให้เป็นทานไม่ย่อท้อถึงเพียงนี้ มัทรีเอ่ย จงศรัทธาด้วยช่วยอนุโมทนาทาน
             ในกาลบัดนี้เถิด





               บทประพันธ์ข้างต้นนำาเสนอเนื้อหาว่า พระเวสสันดรทรงเป็นอริยสัตบุรุษผู้ไม่ย่อท้อในการทำาทาน
          และไม่เพียงแต่สิ่งที่เป็นของภายนอกอย่างทรัพย์สินเงินทองหรือแม้แต่บุตรและภรรยาเท่านั้น

          หากแต่สิ่งที่อยู่ภายใน เช่น เลือดเนื้อ อวัยวะ หรือแม้แต่ชีวิต พระองค์ก็ทรงพร้อมที่บริจาคเป็นทานบารมี
          บทประพันธ์ข้างต้นนี้จึงสะท้อนให้เห็นว่าพระเวสสันดรในฐานะพระโพธิสัตว์ทรงมีความมุ่งหวัง
          ในพระโพธิญาณอันแรงกล้าในการบำาเพ็ญบารมีเพื่อจะได้ไปสู่การตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าต่อไป

               ๓.  พระนางมัทรีมีคุณธรรมที่น่ายกย่อง เนื้อหาของร่ายยาวมหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี
          สะท้อนให้เห็นว่าพระนางมัทรีเป็นตัวละครที่มีคุณธรรมอันน่ายกย่อง ทั้งในแง่ของการเป็นแม่ที่ดีของลูก

          และในแง่ของการเป็นภรรยาที่ดีของสามี ดังนี้
                   ๓.๑  การเป็นแม่ที่ดีของลูก ดังจะเห็นได้จากบทรำาพึงรำาพันที่พระนางมัทรีกล่าวถึงการเลี้ยงดู
          สองกุมารด้วยความรักและความเอาใจใส่  คอยทะนุถนอมมิให้ได้รับความเดือดร้อนลำาบาก

          ดังบทประพันธ์ว่า




             ...โอพระจอมขวัญของแม่เอ่ย เจ้ามิเคยได้ความยากย่างเท้าลงเหยียบดิน ริ้นก็มิได้ไต่
             ไรก็มิได้ตอม เจ้าเคยฟังแต่เสียงพี่เลี้ยงเขาขับกล่อมบำาเรอด้วยดุริยางค์ ยามบรรทมธุลีลมก็มิได้

             พัดมาแผ้วพาน แม่สู้พยาบาลบำารุงเจ้าแต่เยาว์มา เจ้ามิได้ห่างพระมารดาสักหายใจ...
   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70