Page 62 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 62

G    P A1 A2 S            63



                 เพิ่มเติมเสริมความรู้


                                      ความเป็นมาของการเทศน์มหาชาติ

                 การเทศน์มหาชาติ คือ การชี้แจงหรือการเล่าเรื่องเวสสันดรชาดก ว่าด้วยพระบุพจริยาของ
           พระพุทธองค์ในอดีตชาติ เมื่อเสวยพระชาติเป็นพระเวสสันดร ทรงบำาเพ็ญพระบารมีเป็นชาติสุดท้าย
           ก่อนจะตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พุทธศาสนิกชนมีความเชื่อว่า หากผู้ใดได้สดับตรับฟัง

           เทศน์มหาชาติ ย่อมเกิดสิริสวัสดิ์พิพัฒนมงคลเป็นอย่างมาก เป็นกุศลบุญราศีสืบไป ดังนั้น
           การเทศน์มหาชาติจึงเป็นมหากุศลที่เตือนบุคคลให้น้อมรำาลึกถึงการบำาเพ็ญบุญอันมีการสละ

           ความเห็นแก่ตัว เพื่อผลประโยชน์สูงของมวลมนุษยชาติเป็นสำาคัญ
                 เวสสันดรชาดก มีเนื้อหาสาระมาก รวมไว้ในมหานิบาตชาดกซึ่งมีด้วยกัน ๑๐ เรื่อง ซึ่งเรียกกันว่า
           ทศชาติ แต่อีก ๙ เรื่องนั้นไม่เรียกว่า มหาชาติ คงเรียกแต่เวสสันดรชาดกเรื่องเดียวเท่านั้นที่เรียกว่า

           มหาชาติ ในเรื่องนี้ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำารงราชานุภาพ ทรงอธิบายว่า
           พุทธศาสนิกชนชาวไทยตลอดจนประเทศใกล้เคียงนับถือกันมาแต่โบราณว่า เรื่องเวสสันดรชาดก

           สำาคัญกว่าชาดกอื่น ๆ ด้วยปรากฏบารมีของพระโพธิสัตว์บริบูรณ์ในเรื่องเวสสันดรชาดกทั้ง ๑๐ อย่าง คือ
                   ๑.  ทานบารมี ทรงบริจาคทรัพย์สิน ช้าง ม้า ราชรถ พระโอรส พระธิดา และพระมเหสี
                  ๒.   ศีลบารมี ทรงรักษาศีลอย่างเคร่งครัด ระหว่างผนวชเป็นฤๅษีอยู่ ณ เขาวงกต

                   ๓.  เนกขัมมบารมี ทรงครองเพศบรรพชิตตลอดเวลาที่ประทับ ณ เขาวงกต
                   ๔.  ปัญญาบารมี ทรงบำาเพ็ญภาวนามัยปัญญาตลอดเวลาที่ผนวช

                   ๕.   วิริยบารมี ทรงปฏิบัติธรรมมิได้ย่อหย่อน
                   ๖.  สัจจบารมี ทรงลั่นพระวาจายกพระกุมารให้ชูชก เมื่อพระกุมารหลบหนีก็ทรงติดตามมาให้
                  ๗.  ขันติบารมี ทรงอดทนต่อความยากลำาบากต่าง ๆ ขณะที่เดินทางมายังเขาวงกต

           และตลอดเวลาที่ประทับ ณ ที่นั้น แม้เมื่อทอดพระเนตรเห็นชูชกเฆี่ยนตีพระกุมารอย่างทารุณ
           พระองค์ก็ทรงข่มพระทัยไว้ได้

                   ๘.   เมตตาบารมี เมื่อพราหมณ์เมืองกลิงคราษฎร์ มาทูลขอช้างปัจจัยนาค เพราะ
           เมืองกลิงคราษฎร์ฝนแล้ง ก็ทรงพระเมตตาประทานให้ และเมื่อชูชกมาทูลขอพระกุมารทั้งสองพระองค์
           โดยอ้างว่าตนได้รับความลำาบากต่าง ๆ พระองค์ก็มีเมตตาประทานให้ด้วย

                   ๙.  อุเบกขาบารมี เมื่อทรงเห็นว่า พระกุมารทั้งสองถูกชูชกเฆี่ยนตี และวิงวอนให้พระองค์
           ช่วยเหลือ พระองค์ก็ทรงบำาเพ็ญอุเบกขา คือ ทรงวางเฉย เพราะทรงเห็นว่าได้ประทานเป็นสิทธิ์ขาด

           แก่ชูชกไปแล้ว
                 ๑๐.  อธิษฐานบารมี ทรงตั้งมั่นที่จะบำาเพ็ญบารมีเพื่อให้สำาเร็จพระโพธิญาณเบื้องหน้า แม้จะ
           มีอุปสรรคก็มิได้ทรงย่อท้อ ทำาให้พระอินทร์ต้องประทานความช่วยเหลือต่าง ๆ เพราะตระหนักใน

           นำ้าพระทัยอันแน่วแน่ของพระองค์
                                               เรียบเรียงจาก (กระทรวงวัฒนธรรม, กรมศาสนา, ๒๕๕๘ : ๑-๓)
   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67