Page 58 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 58

P A1 A2 S
                                                                     G G  P                    59

           ี
                                                                                  ั
          พ่ให้เป็นทานแก่พราหมณ์แต่วันวานนี้แล้ว พระน้องแก้วเจ้าอย่าโศกศัลย์ จงต้งจิตของเจ้านั้น
          ให้โสมนัสศรัทธา ในทางอันก่อกฤดาภินิหารทานบารมี ลจฺฉาม  ปุตฺเต  ชีวนฺตา ถ้าเราท้งสองนี  ้
                                                                                         ั
                                                                                      ื
          ยังมีชีวิตสืบไป อันสองกุมารนี้ไซร้ก็คงจะได้พบกันเป็นมั่นแม่น   ถึงแสนสัตพิธรัตนเคร่องอลงการ
                                                                                   ์
           ึ
          ซ่งพระราชทานไปนั้น เราก็จะได้ด้วยพระทัยหวัง ทชฺชา  สปฺปุริโส  ทานำ มัทรีเอ่ย อันอริยสัตบุรุษ
          เห็นปานดั่งตัวพ่ฉะนี้ ถึงจะมีข้าวของสักเท่าใด ๆ  ทิสฺวา  ยาจกมาคเต ถ้าเห็นยาจกเข้ามาใกล้
                        ี
                                            ั
          ไหว้วอนขอไม่ย่อท้อในทางทาน จนแต่ช้นลูกรักยอดสงสารพ่ยังยกให้เป็นทานได้ อันสองกุมารนี้ไซร  ้
                                                              ี
                ่
          เป็นแตทานพาหิรกะภายนอกไม่อ่มหนำา พ่จะใคร่ใหอัชฌัติกทานอีกนะเจ้ามัทรี ถ้าแม้นมีบุคคลผ้ใด
                                              ี
                                                                                             ู
                                       ิ
                                                      ้
                                                                  ี
                                                       ั
          ปรารถนาเนื้อหนังมังสังโลหิตดวงหทัยนัยนเนตรท้งซ้ายขวา พ่ก็จะแหวะผ่าให้เป็นทานไม่ย่อท้อ
          ถึงเพียงนี้ มัทรีเอ่ย จงศรัทธาด้วยช่วยอนุโมทนาทานในกาลบัดนี้เถิด
               สมเด็จพระมัทรีทูลสนองพระโองการว่า พระพุทธเจ้าข้า แต่วันวานนี้เหตุไฉนจ่งไม่แจ้ง
                                                                                        ึ
          ยุบลสารให้ทราบเกล้า ท้าวเธอจ่งตรัสเล่าว่าพระน้องเอ่ย พี่จะเล่าให้เจ้าฟังก็สุดใจ ด้วยเจ้ามา
                                       ึ
          แต่ป่าไกลยังเหนื่อยนัก พ่เห็นว่าความร้อนความรักจะรุมอก ด้วยสองดรุณทารกเป็นเพื่อนไร้
                                  ี
          เจ้ามัทรีเอ่ย  จงผ่องใสอย่าสอดแคล้ว  อันสองพระลูกแก้วไปไกลเนตร  พระนางจ่งตรัสว่า
                                                                                        ึ
                                                                                          ำ
                                                                                            ุ
                         ั
                    ้
                                                              ุ
          พระพุทธเจาข้าอนสองกุมารนี้  เกล้ากระหม่อมฉานได้อตสาหะถนอม  ย่อมพยาบาลบารงมา
          ขออนุโมทนาด้วยปิยบุตรทานบารมี ขอให้นำ้าพระหฤทัยพระองค์จงผ่องแผ้วอย่ามีมัจฉริยธรรมอกุศล
          อย่ามาปะปนในนำ้าพระทัยของพระองค์เลย ท้าวเธอจ่งตรัสว่าพระน้องเอ๋ย ถ้าพ่มิได้ให้ด้วยเลื่อมใส
                                                                              ี
                                                        ึ
          ศรัทธาแท้แล้ว ท่ไหนเลยแผ่นดินดานจะกัมปนาทหวาดหว่นไหวจลาจล ท้าวเธอเล่านุสนธิ์มหัศจรรย์
                                                            ั
                        ี
          อันมีอยู่ในกัณฑ์กุมารบรรพ กลับมาเล่าให้พระมัทรีฟังแต่ในกาลหนหลังนี้แล้วแล
   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63