Page 57 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 57
58 G G P A1 A2 S
P
อถ มหาสตฺโต ปางนั้นสมเด็จพระเวสสันดรอดุลดวงกษัตริย์ ตรัสทอดพระเนตรเห็นพระอัคเรศ
ำ
ถึงวิสัญญีภาพสลบลงวันนั้น พระทัยท้าวเธอสาคัญว่าพระนางเธอวางวาย สะดุ้งพระทัยหาย
ี
ี
ื
ว่าโอ้อนิจจามัทรีเจ้าพ่เอ๋ย บุญพ่นี้น้อยแล้วนะเจ้าเพ่อนยาก เจ้ามาตายจากพ่ไปในวงวัด เจ้าจะเอา
ี
ป่าชัฏนี่หรือมาเป็นป่าช้า จะเอาพระบรรณศาลานี่หรือเป็นบริเวณพระเมรุทอง จะเอาแต่เสียง
ั
สาลิกาอันรำ่าร้องนั่นหรือมาเป็นกลองประโคมใน จะเอาแต่เสียงจักจ่นและเรไรอันรำ่าร้องนั่นหรือ
มาต่างแตรสังข์และพิณพาทย์ จะเอาแต่เมฆหมอกในอากาศนั่นหรือมากั้นเป็นเพดาน จะเอาแต่ยูงยาง
ในป่าพระหิมพานต์มาต่างฉัตรเงินและฉัตรทอง จะเอาแต่แสงพระจันทร์อันผุดผ่องมาต่างประทีปแก้ว
ี
้
ั
้
้
ิ
่
ี
งามโอภาส อนิจจามัทรเอ่ย มาตายอเนจอนาถไรญาตทกลางดง ครนทาวเธอค่อยคลายลง
ู
ี
ึ
ท่โศกศัลย์ จ่งผันพระพักตร์มาพิจารณาก็ร้ว่ายังไม่อาสัญ จ่งเข้าไปยังพระคันธกุฎีจับเอาคนท ี
ึ
อันเต็มไปด้วยนำ้ามาทันใด ต้งแต่พระองค์ทรงพระผนวชไพรมาได้ถึงเจ็ดเดือนปลาย จะได้ต้องพระกาย
ั
ี
นางมัทรีก็หามิได้ เมื่อความทุกข์พ้นวิสัยมิอาจท่จะกำาหนด ว่าอาตมะนี้เป็นดาบสฤๅษี ยกเศียร
ื
พระมัทรีขึ้นใส่ตักวักเอาวารีมาโสรจสรงลงท่อุระพระมัทรี หวังว่าจะให้ช่มชื่นฟ้นสมปฤๅดีคืนมา
ุ
ี
แห่งนางพระยา นั้นแล
ู
ิ
ิ
ภิกฺขเว ดูกรภิกษุสงฆ์ผ้ทรงศีลวสุทธสิกขา เมื่อสมเด็จพระมัทรีเธอได้สมปฤๅดีคืนมา
นางพระยาเจ้าละอายแก่เทพดานัก ด้วยตัวมานอนอยู่บนตักพระราชสามีมิบังควร อุฏฺฐาย
จึงอุฏฐาการโดยด่วนเล่อนพระองค์ลงจากตักพระราชสามี พระมัทรีจ่งทูลถามว่า พระพุทธเจ้าข้า
ื
ึ
ั
ึ
พระลูกรักท้งสองราไปอยู่ไหนนะฝ่าพระบาท ท้าวเธอจ่งตรัสประภาษว่าดูกรเจ้ามัทรี อันสองกุมารนี ้
