Page 54 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 54
P A1 A2 S
G G P 55
ในกรุงไกรเหมือนแต่ก่อนเก่า หากว่าเจ้าทาเช่นนี้ กายของมัทรีก็จะขาดสะบ้นลงทันตา ด้วยพระกร
ั
ำ
เบื้องขวาของอาตมานี้แล้วแล
สา มทฺท ส่วนสมเด็จพระยอดมิ่งเยาวมาลย์มัทรี เมื่อได้สดับคำาพระราชสามีบริภาษณานาง
ี
ึ
ท่ความโศกก็เสื่อมสร่างสงบจิตเพราะเจ็บใจ จ่งก้มพระเศียรลงกราบไหว้แล้ววันทนาพลาง
ี
ึ
นางจ่งทูลสนองพระราชบัญชาว่า พระพุทธเจ้าข้าควรมิควรสุดแท้แต่จะทรงพระกรุณาโปรด
ี
ั
ี
ท่โทษานุโทษเป็นล้นเกล้า ด้วยข้าพระพุทธเจ้ากลับมาเวลาคำ่า ท้งนี้เพราะเป็นกระลข้นในไพรวัน
ึ
่
พฤกษาทกสิงสารพันก็แปรปรวนทกประการ ท้งพ้นปาพระหมพานตก็ผัดผันหวนไหวอยู่วงเวยน
ุ
ื
ี
ั
ุ
์
่
ั
่
ิ
ิ
เปลี่ยนเป็นพยับมืดไม่เห็นหน ข้าพระบาทนี่ร้อนรนไม่หยุดหย่อนแต่สักอย่าง แต่เดินมาก็บังเกิด
ประหลาดลางข้นในกลางพนาลี พบพญาราชสีห์สองเสือท้งสามสัตว์สกัดหน้าไม่มาได้ ต่อสิ้นแสง
ึ
ั
ื
่
่
้
้
ุ
้
ั
็
ิ
้
่
ึ
ั
อโณทยจงได้คลาเคลอน ใชจะเปนเหมือนพระองค์ดำารนันก็หามิได้ พระพทธเจาขา ตงแต ่
เกล้ากระหม่อมฉันตกมาเป็นข้าน้อย พระองค์เห็นพิรุธร่องรอยร้าวรานที่ตรงไหน ทอดพระเนตรสังเกตไว้
แต่ปางก่อน จึงเคืองค่อนด้วยคำาหยาบยอกใจเจ็บจิตเหลือกำาลัง พระคุณเอ่ยจะคิดดูมั่งเป็นไรเล่า
ี
ว่ามัทรีนี้เป็นข้าเก่าแต่ก่อนมา ดั่งเงาตามพระบาทาก็เหมือนกัน นอกกว่านั้นท่แน่นอนคือนางไหน
ี
อันสนิทชิดใช้แต่ก่อนกาล ยังจะติดตามพระราชสมภารมาบ้างละหรือ ได้แต่มัทรีท่แสนดื้อผ้เดียวดอก
ู
ไม่ร้จักปลิ้นปลอกพลิกไพล่เอาตัวหนี มัทรีสัตยาสวามิภักดิ์รักผัวเพียงบิดาก็ว่าได้ ถึงจะยากเย็น
ู
ำ
ี
เข็ญใจก็ตามกรรม วนมูลผล หาริยา อุตสาหะตระตรากตระตราเตร็ดเตร่หาผลาผลไม้ ถึงท่ไหน
จะรกเร้ยวก็ซอกซอนอุตส่าห์เท่ยวไม่ถอยหลัง จนเนื้อหนังข่วนขาดเป็นร้วรอย โลหิตไหลย้อย
ี
ี
ิ
ำ
้
ทกหย่อมหนาม อารามจะใคร่ได้ผลาผลไม้มาปฏิบตลูกบารงผว ถึงกระไรจะคุมตวก็ทงยาก
ุ
ุ
ั
ั
้
ั
ิ
ั
ิ
่
ี
่
ั
น่าหลากใจ อกของใครจะอาภัพยับพกลเหมือนอกของมัทรไม่มีเนตร นาทจะสงสารสงเวช
ี
โปรดปรานีว่ามัทรีนี้เป็นเพ่อนยากอยู่จริง ๆ ช่างค้อนติงปริภาษณาได้ลงคอไม่คิดเลย พระคุณเอ่ย
ื
ี
ู
ำ
ถึงพระองค์จะสงสัย ก็นำ้าใจของมัทรีนี้กตเวทีเป็นไม้เท้าก้าวเข้าส่ท่ทางทดแทน ราม สีตาวนุพฺพตา
อุปมาเหมือนสีดาอันภักดีต่อสามีรามบัณฑิต ปานประหนึ่งว่าศิษย์กับอาจารย์ พระคุณเอ่ย
ำ
เกล้ากระหม่อมฉานทาผิดแต่เพียงนี้ เพราะว่าล่วงราตรีจ่งมีโทษ ขอพระองค์จงทรงพระกรุณาโปรด
ึ
ซึ่งโทษานุโทษกระหม่อมฉันมัทรี แต่ครั้งเดียวนี้เถิด
่
ู
่
ี
้
ั
เมื่อสมเด็จพระยอดมิงเยาวมาลย์มัทร กราบทลพระราชสามีสักเทาใด ๆ ทาวเธอจะได้ปราศรย
ก็ไม่มี พระนางยิ่งหมองศรีโศกกำาสรดสะอึกสะอ้น ถวายบังคมคืนออกมา เท่ยวแสวงหาพระลูกรัก
ี
ื
ื
ทุกหนแห่ง กระจ่างแจ้งด้วยแสงพระจันทร์ส่องสว่างพ้นอัมพรประเทศวิถี นางเสด็จจรลีไปหยุดยืน
ในภาคพื้นปริมณฑลใต้ต้นหว้า จ่งตรัสว่า อิเม เต ชมฺพุกา รุกฺขา ควรจะสงสารเอ่ยด้วยต้นหว้าใหญ ่
ึ
ใกล้อาราม งามด้วยกิ่งก้านประกวดกัน ใบชอุ่มประชุมช่อเป็นฉัตรชั้นดั่งฉัตรทอง แสงพระจันทร ์
ี
ดั้นส่องต้องนำ้าค้างท่ขังให้ไหลลงหยดย้อย เหมือนหนึ่งนำ้าพลอยพร้อย ๆ อยู่พราย ๆ ต้องกับแสง
ี
กรวดทรายท่ใต้ต้นอร่ามวามวาวดูเป็นวนวงแวว ดั่งบุคคลเอาแก้วมาระแนงแกล้งมาโปรยโรยรอบ
ปริมณฑลก็เหมือนกัน งามดั่งไม้ปาริชาตในเมืองสวรรค์มาปลูกไว้ ลูกรักเจ้าแม่เอ่ยเจ้าเคยมา
อาศัยนั่งนอน ประทับร้อนสำาราญร่มร่น ๆ สำารวลเล่นเย็นสบาย พระพายราเพยพัดมาฉิวเฉื่อย
ื
ำ
