Page 49 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 49
50 G G P A1 A2 S
P
ี
ำ
สา มทฺท ปางนั้นส่วนสมเด็จพระมัทรีศรีสุนทรเทพกัญญา จาเดิมแต่พระนางเธอลีลา
ั
ล่วงลับพระอาวาส พระทัยนางให้หว่นหวาดพะวงหลัง ต้งพระทัยเป็นทุกข์ถึงพระเจ้าลูกมิลืมเลย
ั
เดินพลางทางเสวยพระโศกพลาง พระนัยนเนตรท้งสองข้างไม่ขาดสายพระอัสสุชล พลางพิศดู
ั
ุ
ี
ี
ผลาผลในกลางไพรท่นางเคยได้อาศัยทรงสอยอยู่เป็นนิตย์ผิดสังเกต เหตุไฉนไม้ท่มีผลเป็นพ่มพวง
ก็กลายกลับเป็นดอกดวงเดียรดาษอนาถเนตร แถวโน้นก็แก้วเกดพิกุลแกมกับกาหลง ถัดนั่นก็
สายหยุดประยงค์และยมโดย พระพายพัดก็ร่วงโรยรายดอกลงมูนมอง แม่ยังได้เก็บเอาดอกมาร้อยกรอง
ไปฝากลูกเมื่อวันวาน ก็เพ้ยนผิดพิสดารเป็นพวงผล ผิดวิกลแต่ก่อนมา สพฺพา มุยฺหนฺติ เม ทิสา
ี
ท้งแปดทิศก็มืดมิดมัวมนทุกหนแห่ง ท้งขอบฟ้าก็ดาดแดงเป็นสายเลือด ไม่เว้นวายหายเหือด
ั
ั
เป็นลางร้ายไปรอบข้าง ทกขิณกข พระนัยนเนตรก็พร่าง ๆ อย่พรายพร้อย ในจิตใจของแม่ยังน้อยอย ่ ู
ู
ฺ
ฺ
ิ
ั
ั
ั
นิดเดียว ท้งอินทรีย์ก็เสียว ๆ ส่นระรัวริก แสรกคานบันดาลพลิกพลัดลงจากพระอังสา ท้งขอน้อย
ี
ในหัตถาท่เคยถือ ก็เลื่อนหลุดลงจากมือไม่เคยเป็นเห็นอนาถ เอ๊ะประหลาดหลากแล้วไม่เคยเลย
