Page 46 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 46

G G  P A1 A2 S            47





              เนื้อเรื่องย่อตอนที่เรียน


               กัณฑ์มัทรีเป็นกัณฑ์ที่ ๙ ต่อจากกัณฑ์กุมารในมหาเวสสันดรชาดกทั้ง ๑๓ กัณฑ์ เนื้อความ
          กล่าวถึงพระนางมัทรีเสด็จเข้าป่าเพื่อหาผลไม้มาปรนนิบัติพระเวสสันดรและสองกุมาร แต่เกิดเหตุการณ์

          วิปริตต่าง ๆ และมีสัตว์ดุร้าย ได้แก่ เสือโคร่ง เสือเหลือง และราชสีห์มาขวางทางเดิน ซึ่งสัตว์ทั้งสามคือ
          เทวดามาขัดขวาง เพื่อมิให้พระนางกลับไปถึงอาศรมได้ทันที่ชูชกจะนำาสองกุมารไป เมื่อพระนาง
          มาถึงอาศรมในตอนพลบคำ่าไม่พบสองกุมารก็ออกติดตามหา ทูลถามพระเวสสันดร พระองค์ก็แสร้ง

          บริภาษ เพราะเกรงว่าถ้าพระนางทราบความจริงในขณะที่กำาลังเหนื่อยล้าและเสียพระทัยมากเช่นนี้
          อาจจะตกพระทัยถึงสิ้นพระชนม์ พระนางมัทรีกลับเข้าป่าไปตามหาสองกุมารอีก จนรุ่งเช้ากลับมาถึง

          อาศรมพระเวสสันดร พระนางก็ถึงแก่วิสัญญีภาพ พระเวสสันดรทรงแก้ไขให้พระนางฟื้น แล้วเล่าความจริง
          ว่าได้พระราชทานสองกุมารแก่ชูชกแล้ว พระนางมัทรีก็ทรงอนุโมทนาด้วย พระอินทร์และเทวดาก็แซ่ซ้อง
          สาธุการอนุโมทนาทานนั้น


                                        อ่านแล้วคิด พินิจเรื่องราว


                       นักเรียนอ่านออกเสียงเรื่อง ร่ายยาวมหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี

                       โดยคำานึงถึงสิ่งต่อไปนี้
                            อ่านออกเสียงชัดเจน ถูกต้อง คล่องแคล่ว

                            แบ่งวรรคตอนได้ถูกต้อง
                            ใช้นำ้าเสียง และความดังของเสียงได้เหมาะสม
                            อ่านเป็นทำานองเสนาะได้อย่างไพเราะ



            ร่ายยาวมหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี



                ำ
               ย    โกลาหลำ   อันว่าโกลาหลอันใดอันเป็นวิสัยแสนกัมปนาท รญฺญา  เมาะ  เวสฺสนฺตเรน
          อันพระมหาบุรุษราชชาติอาชาไนยเชื้อชินวงศ์ ทรงบาเพ็ญเพ่มโพธิสมภาร ด้วยเดชอำานวยทาน
                                                         ำ
                                                                ิ
                                                      ำ
                                                               ำ
          โพธิสัตว์ เป็นปัจฉิมปรมัตถบารมีอันหมายมั่น ต  โกลาหล ก็บังเกิดมหัศจรรย์ในไตรภพจบจน
                         ุ
                                                           ู
                                                                                      ึ
          พรหเมศ ทินฺเนส ปางเมื่อท้าวเธอยกสองดรุณเยาวเรศผ้ยอดรัก ราวกะว่าจะแขวะควักซ่งดวงเนตร
           ั
          ท้งสองข้างวางไว้ในมือพราหมณ์ เฒ่าก็พาสองกุมารพะงางามไปในทางกันดาร ควรจะสงสารแสนอนาถอนาถา
                                                                               ู
                                                                                       ี
          ด้วยพระลูกเจ้าเป็นกำาพร้าพรากพระชนนีแต่น้อย ๆ ยังไม่วายนม พราหมณ์ยิ่งข่ข่มเข่นเข้ยวคำาราม
          ตีต้อนให้ด่วนเดิน ตามป่ารกระหกระเหินหอบห้วแล้วไห้โหย มีแต่เสียงเธอโอดโอยสะอื้นร้องราพัน
                                                   ิ
                                                                                            ำ
          สั่งทุกเส้นหญ้า ก็หวั่น ๆ วังเวงวิเวกป่าพระหิมพานต์
                                                                                       ร่ายยาว
                                                                                 เรื่อง  มหาเวสสันดรชาดก
                                                                                      กัณฑ์มัทรี (๑)
   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51