Page 38 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 38

๑                          ร่ายยาวมหาเวสสันดรชาดก

         หน่วยการเรียนรู้ที่                                         G G  P A1 A2 S            39




                                                       กัณฑ์มัทรี




            ตัวชี้วัดระหว่างทาง

           •  วิเคราะห์และวิจารณ์วรรณคดีและวรรณกรรมตามหลักการวิจารณ์เบื้องต้น (ท ๕.๑ ม. ๔-๖/๑)
           •  วิเคราะห์ลักษณะเด่นของวรรณคดีเชื่อมโยงกับการเรียนรู้ทางประวัติศาสตร์และวิถีชีวิตของสังคมในอดีต (ท ๕.๑ ม. ๔-๖/๒)
           •  วิเคราะห์และประเมินคุณค่าด้านวรรณศิลป์ของวรรณคดีและวรรณกรรมในฐานะที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ
             (ท ๕.๑ ม. ๔-๖/๓)
           •  สังเคราะห์ข้อคิดจากวรรณคดีและวรรณกรรมเพื่อนำาไปประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง (ท ๕.๑ ม. ๔-๖/๔)
           •  รวบรวมวรรณกรรมพื้นบ้านและอธิบายภูมิปัญญาทางภาษา (ท ๕.๑ ม. ๔-๖/๕)

            ตัวชี้วัดปลายทาง
            ตัวชี้วัดปลายทาง
           •  ท่องจำาและบอกคุณค่าบทอาขยานตามที่กำาหนด และบทร้อยกรองที่มีคุณค่าตามความสนใจ และนำาไปใช้อ้างอิง (ท ๕.๑ ม. ๔-๖/๖)



                                           อ่านได้เข้าใจความ





                            ก่อนเรียนรู้วรรณคดี เพื่อน ๆ มาอ่านบทนำาเรื่องกันก่อนนะคะ




              บทนำาเรื่อง


               “ชาดก” มาจากคำาว่า ชาตก (ชา-ตะ-กะ) ในภาษาบาลี หมายถึง เรื่องพระพุทธเจ้าที่มีมาในชาติก่อน ๆ
          ตามที่กล่าวไว้ในคัมภีร์ส่วนที่เรียกว่า นวังคสัตถุศาสน์ คือ คำาสอนของพระศาสดา ๙ ประการ โดยชาตก
          (ชาดก) อยู่ในคำาสอนประการที่ ๗ กล่าวถึงการเสวยพระชาติต่าง ๆ ของพระพุทธเจ้าก่อนจะประสูติ

          เป็นเจ้าชายสิทธัตถะ
               ในพระไตรปิฎก มีคัมภีร์ชาดกอยู่ในขุททกนิกาย พระสุตตันตปิฎก ซึ่งรวบรวมชาดกหรือเรื่อง

          พระอดีตชาติของพระพุทธเจ้า ๕๔๗ เรื่อง สันนิษฐานว่าแต่เดิมน่าจะมี ๕๕๐ เรื่อง แต่ระหว่างการรวบรวม
          และเรียบเรียงพระไตรปิฎก ชาดกได้สูญหายไป ๓ เรื่อง (อาทิตย์ ชีรวณิชกุล, ๒๕๖๕ : ๓)
          ในบรรดาชาดกจำานวน ๕๔๗ เรื่องนี้ ๑๐ พระชาติสุดท้าย หรือที่เรียกว่า ทศชาติ เป็นที่รู้จักกัน

          อย่างแพร่หลายมากกว่าเรื่องอื่น ๆ ดังปรากฏคาถาที่เป็นตัวย่อของชาดกแต่ละเรื่องว่า “เตชสุเนมภูจนาวิเว”
          อันได้แก่ พระเตมีย์ พระมหาชนก พระสุวรรณสาม พระเนมิราช พระมโหสถ พระภูริทัต พระจันทกุมาร

          พระพรหมนารท พระวิธูรบัณฑิต และพระเวสสันดร
   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43