Page 36 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 36

37


              ภูมิปัญญาไทยในวรรณคดีและวรรณกรรม


               คำาว่า “ภูมิปัญญา” ในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ (๒๕๕๖ : ๘๗๒) อธิบายไว้ว่า

          ภูมิปัญญา หมายถึง พื้นความรู้ความสามารถ ภูมิปัญญาเป็นเรื่องที่สั่งสมกันมา เป็นผลของประสบการณ์
                                                               ุ
          ท่คนเรียนร้จากการปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อม ปฏิสัมพันธ์ในกล่มชนและระหว่างกล่มชุมชน รวมไปถึง
           ี
                                                                                ุ
                   ู
          โลกทัศน์ท่มีต่อสิ่งเหนือธรรมชาติ ผ่านขบวนการทางจารีตประเพณี (พัชลินจ์ จีนนุ่น, ๒๕๔๐, ๒๕๖๐ : ๔๐)
                  ี
               คนไทยใช้ภาษาไทยเป็นเคร่องมือสื่อสารถ่ายทอดและรวบรวมหลักฐานทางภูมิปัญญา เพ่อให้เป็น
                                      ื
                                                                                         ื
          มรดกตกทอดถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน บางครั้งภูมิปัญญาด้านต่าง ๆ จะถูกบันทึกไว้ในวรรณคดีและวรรณกรรม
                                                                                   ึ
                    ื
                                                                     ื
          เช่น เสภา เร่อง ขุนช้างขุนแผน บันทึกการประกอบพิธีกรรมตีดาบฟ้าฟ้นของขุนแผน ซ่งสะท้อนให้เห็น
          ภูมิปัญญาของคนไทยที่มีมาตั้งแต่โบราณกาล ดังนี้
                                                                        ำ
                   เอาเหล็กไหลเหล็กหล่อบ่อพระแสง            เหล็กกำาแพงน้าพี้ทั้งเหล็กแร่
                   ทองคำาสำาริดนากอแจ                       เงินที่แท้ชาติเหล็กทองแดงดง

                   เอามาสุมคุมควบเข้าเป็นแท่ง               เผาให้แดงตีแผ่แช่ยาผง
                   ไว้สามวันซัดเหล็กนั้นเล็กลง              ยังคงแต่พองามตามตำารา

                   ซัดเหล็กครบเสร็จถึงเจ็ดครั้ง             พอกระทั่งฤกษ์เข้าเสาร์สิบห้า
                   ก็ตัดไม้ปลูกศาลขึ้นเพียงตา               แล้วจัดหาสารพัดเครื่องบัตรพลี

                   เทียนทองติดตั้งเข้าทั้งคู่               ศีรษะหมูเป็ดไก่ทั้งบายศรี
                   เอาสูบทั่งตั้งไว้ในพิธี                  เอาถ่านที่ต้องอย่างวางในนั้น
                   ช่างเหล็กดีฝีมือฦๅทั้งกรุง               ผ้าขาวนุ่งผ้าขาวห่มดูคมสัน

                   วางสายสิญจน์เสกลงเลขยันต์                คนสำาคัญคอยดูซึ่งฤกษ์ดี
                                                            จาก (เสภา เรื่อง ขุนช้างขุนแผน, ๒๕๔๕ : ๓๕๙)


                                                      ี
                                                                                         ื
               บทประพันธ์ข้างต้น กล่าวถึงมวลสารต่าง ๆ ท่นำามาใช้ตีหลอมสำาหรับสร้างเป็นดาบฟ้าฟ้นขึ้นมา
                                                    ั
          ท้งยังสะท้อนให้เห็นว่าการประกอบพิธีกรรมในคร้งนั้นมีองค์ประกอบหลายอย่าง ต้งแต่การปลูกศาล-
                                                                                ั
           ั
                      ั
                                                                                            ี
          เพียงตาแล้ว ต้งเคร่องบูชาต่าง ๆ ได้แก่ เทียน ๑ คู่ หัวหมู หัวเป็ด หัวไก่ บายศรี มีสายสิญจน์ท่ผ่าน
                          ื
                                                ี
          การปลุกเสกลงเลขยันต์ รวมไปถึง “สูบท่ง” ท่บรรจุถ่านอันต้องตามแบบแผนของโบราณไว้ในท่ประกอบ
                                                                                         ี
                                            ั
          พิธีกรรมด้วย นอกจากนี้ยังมีช่างตีเหล็กฝีมือดีนุ่งขาวห่มขาวเป็นผ้มีส่วนร่วมในการประกอบพิธีกรรม
                                                                  ู
                                                                         ำ
                ั
          ด้วย ท้งหมดนี้แสดงให้เห็นว่า การทาดาบซ่งเป็นอาวุธสำาคัญสำาหรับการทาศึกสงครามนั้น นอกจาก
                                         ำ
                                               ึ
                                            ื
                                                                                   ึ
                                   ื
          ความพิถีพิถันในการผลิตเคร่องมือเคร่องใช้แล้ว ยังผนวกรวมความคิดความเชื่อซ่งเป็นวิถีปฏิบัติ
          ของคนในยุคสมัยนั้นไว้ สะท้อนให้เห็นภูมิปัญญาไทยในอีกรูปแบบหนึ่งได้อีกด้วย ดังนั้น คนไทย
          จึงควรศึกษาวรรณคดี วรรณกรรมปัจจุบัน และวรรณกรรมท้องถิ่น ภูมิปัญญาไทยท่สะท้อนภาพชีวิต
                                                                                  ี
                                                                              ู
                                  ู
          และสังคมทาให้สามารถเรียนร้ได้หลายแง่มุมและมีมุมมองในการบูรณาการกับความร้ด้านอื่น ๆ เชื่อมโยงกับ
                   ำ
          การดำารงชีวิต เพื่อการเรียนรู้จะได้กว้างขวางขึ้น
   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41