Page 35 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 35
36
ภาษาถิ่นที่ปรากฏในลิลิตพระลอ
...ค่อยกระซาบคำาเกลี้ยง แก่พี่เลี้ยงทั้งสอง ความเผือปองคลาดแคล้ว แม้บสมชู้แก้ว
พรุ่งนี้เผือตาย
จาก (หนังสืออ่านกวีนิพนธ์ เรื่อง ลิลิตพระลอ ของกระทรวงศึกษาธิการ, ๒๕๔๑ : ๘๓)
“กระซาบ” ปรากฏใช้ในภาษาถิ่นเหนือและถิ่นใต้ หมายถึง กระซิบ
เจ้าไปแล้วเจ้าจัก คืนเมือ ลูกเอย
เนื้อสู่เสือฤๅเสือ จักไว้
ฟังคำาพ่อคิดเหลือ เหลือที่ คิดนา
คิด บ่ ได้ล้วนได้ แต่ร้อนฤๅเสบย
จาก (หนังสืออ่านกวีนิพนธ์ เรื่อง ลิลิตพระลอ ของกระทรวงศึกษาธิการ, ๒๕๔๑ : ๔๐)
“เมือ” ปรากฏใช้ในภาษาถิ่นเหนือและถิ่นอีสาน หมายถึง กลับ
ภาษาถิ่นที่ปรากฏในอนิรุทธคำาฉันท์
บดฟ้าบดดินบังใบ ปีกเร่ร่อนใน
นภนภัสดลสถาน
จาก (กรมศิลปากร, ๒๕๐๓ : ๗๒)
“บด” ปรากฏใช้ในภาษาถิ่นเหนือ ถิ่นอีสาน และถิ่นใต้ หมายถึง ครึ้ม ไม่มีแดด
เสร็จมล้างสัตวคณามฤคามฤคี ตายเต็มพนาลี
ก็กลาด
จาก (กรมศิลปากร, ๒๕๐๓ : ๒๕)
“กลาด” ปรากฏใช้ในภาษาถิ่นใต้ หมายถึง มากมาย ดาษดื่น
การเรียนร้ภาษาถิ่นนอกจากจะทาให้สามารถเรียนร้วรรณกรรมท้องถิ่นได้แล้ว
ู
ู
ำ
ื
ำ
ู
ยังทาให้ผ้เรียนสามารถติดต่อส่อสารกับคนในท้องถิ่นได้อย่างสะดวกและพูดภาษาถิ่น
ได้ถูกต้องอีกด้วย ท่สำาคัญ คือ ทาให้เข้าใจความหลากหลายทางวัฒนธรรมในสังคมไทย
ี
ำ
ได้อีกทางหนึ่งด้วย
