Page 19 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 19

20



                                                                           ื
                                                                                       ิ
                        บทประพันธข้างต้นเป็นบทชมโฉมนางมณโฑ จากบทละคร เร่อง รามเกียรต์ พระราช-
                                  ์
          นิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช จะเห็นได้ว่ามีการใช้คำาว่า “งาม” ซำ้าใน
                                                                                              ็
                ำ
                                        ั
          หลายตาแหน่งของบทประพันธ์ ท้งนี้เพ่อเป็นการเน้นย้าให้เห็นถึงความงามของตัวละครและเปน
                                                          ำ
                                             ื
          การแจกแจงรายละเอียดอันเป็นส่วนประกอบแห่งการพิจารณาความงาม ไม่ว่าจะเป็นใบหน้า ดวงตา จมูก
                                                                                    ิ
                                                                ี
                                                                                ื
          ปาก หรือผม บทประพันธ์นี้จึงแสดงให้เห็นกลวิธีทางวรรณศิลป์ท่เกิดจากการซำ้าคำาเพ่อเพ่มความไพเราะ
          และสื่อสารความหมายให้แจ่มชัดมากยิ่งขึ้น
                                  การเล่นคำา คือ การนำาคำาพ้องรูป หรือคำาพ้องเสียง หรือคำาพ้องรูปพ้องเสียงมาใช้
          ร่วมกันในบทประพันธ์ ซ่งนอกจากจะเป็นการเพ่มความไพเราะให้แก่บทประพันธ์แล้ว การเล่นคำาพ้อง
                               ึ
                                                  ิ
                                                                               ื
                                 ู
                                                    ี
                                        ี
          ยังเป็นการแสดงความรอบร้ของกวีท่สามารถนำาคำาท่มีความหมายหลากหลายมาใช้เพ่อสร้างความคมคาย
          ของความหมายที่เกิดขึ้นอีกด้วย เช่น
                                                                         ำ
                             ถึงบางพลัดยิ่งอนัตอนาถจิต      นิ่งพินิจนึกน่าน้าตาไหล
                         พี่พลัดนางร้างรักมาแรมไกล          ประเดี๋ยวใจพบบางริมทางจร
                        ถึงบางซื่อชื่อบางนี้สุจริต          เหมือนซื่อจิตที่พี่ตรงจำานงสมร

                        มิตรจิตขอให้มิตรใจจร                ใจสมรขอให้ซื่อเหมือนชื่อบาง
                        ถึงบางซ่อนเหมือนเขาซ่อนสมรพี่       ซ่อนไว้นี่ดอกกระมังเห็นกว้างขวาง

                        เจ้าเยี่ยมหน้าออกมาหาพี่หน่อยนาง    จะลาร้างแรมไกลเจ้าไปแล้ว
                                                                           นิราศพระบาท ของสุนทรภู่
                   จาก (ชีวิตและงาน ของสุนทรภู่ ฉบับกรมศิลปากรตรวจสอบชำาระใหม่ ของกรมศิลปากร, กองวรรณกรรม
                                                                      และประวัติศาสตร์, ๒๕๔๓ : ๘๖)


               จากบทประพันธ์ข้างต้นจะเห็นได้วากวีมีการเล่นคำาโดยนำาคำาท่เป็นส่วนหนึ่งของชื่อสถานท่
                                                                      ี
                                                                                              ี
                                             ่
           มาเชื่อมโยงกับประสบการณ์ชีวิตของตนเอง ดังจะเห็นได้ ดังนี้
                                        ึ
                                                                       ี
                                                                                       ี
                   การเล่นคำาว่า “พลัด” ซ่งเป็นส่วนหนึ่งของคำา “บางพลัด” ท่หมายถึง สถานท่แห่งหนึ่ง
            ่
                                                                  ่
                                                                     ื
            ี
                                                                  ื
           ทกวเดินทางผานกับคำาวา “พลัด” ท่หมายถึง พรากจากกัน เพอเช่อมโยงถึงการพลัดพรากจาก
                       ่
                                ่
                                          ี
               ี
           นางผู้เป็นที่รักของกวี
                                       ึ
                                                                      ี
                                  ื
                                                                                      ี
                   การเล่นคำาว่า “ซ่อ” ซ่งเป็นส่วนหนึ่งของคำา “บางซ่อ” ท่หมายถึง สถานท่แห่งหนึ่ง
                                                                 ื
                                                                                       ื
                                                                                      ี
           ท่กวีเดินทางผ่าน กับคำาว่า “ซ่อ” ท่หมายถึง ตรง ไม่เอนเอียง เพ่อเช่อมโยงถึงใจของกวีท่ซ่อตรงต่อ
                                        ี
                                    ื
                                                                    ื
                                                                 ื
            ี
           นางผู้เป็นที่รักและขอให้นางมีใจซื่อตรงต่อกวีเช่นกัน
                                                                                       ี
                   การเล่นคำาว่า “ซ่อน” ซ่งเป็นส่วนหนึ่งของคำา “บางซ่อน” ท่หมายถึง สถานท่แห่งหนึ่ง
                                                                       ี
                                        ึ
           ท่กวีเดินทางผ่าน กับคำาว่า “ซ่อน” ท่หมายถึง ปิดบังไว้ไม่ให้เห็น หลบไว้ในท่ลับตา เพ่อเชื่อมโยง
                                                                                     ื
            ี
                                                                             ี
                                          ี
           ถึงการที่กวีไม่ได้พบนางผู้เป็นที่รักว่าเป็นเพราะมีใครบางคนซ่อนนางเอาไว้
                                                     ี
                                                                       ั
                                                                                      ุ
               ลักษณะเช่นนี้แสดงความคมคายของถ้อยคำาท่กวีเลือกสรรนำามาใช้ ท้งยังสะท้อนความร่มรวยทาง
           ความหมายของถ้อยคำาในภาษาไทยได้อีกทางหนึ่งด้วย
   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24