Page 13 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 13
14
จากคำาอธิบายในข้างต้น จะเห็นได้ว่าเกณฑ์ในการพิจารณาว่าหนังสือใดเป็นวรรณคดีมรดก
่
ั
์
ั
่
ึ
่
ี
ได้แก่ กาลเวลา ซงมีความสัมพนธกับจารตของการแตงวรรณคดีในวฒนธรรมไทย กลาวคือ
ี
วรรณคดีมรดกจะใช้เรียกงานเขียนแนวประเพณีนิยมท่สืบทอดต่อมาต้งแต่โบราณกาล ก่อนท่จะได้รับ
ั
ี
อิทธิพลจากงานเขียนตะวันตกในช่วงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นไป
ื
๒) วรรณกรรมปัจจุบัน เปนคาทบญญตขึนเพอใช้แทนคำาวา Contemporary Literature
ั
่
ำ
็
ิ
้
ั
ี
่
่
่
ั
ั
้
ุ
ี
ในภาษาองกฤษ หรอบางครงอาจเรยกอกอย่างหนึงวา “วรรณกรรมรวมสมัย” วรรณกรรมปจจบน
ี
ั
่
ื
ั
่
ั
หมายถึง งานเขียนท่ได้รับอิทธิพลด้านลักษณะการเขียนจากตะวันตก ซ่งเร่มเข้ามาในสังคมไทยต้งแต ่
ี
ิ
ึ
รัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทาให้ลักษณะของวรรณกรรมไทยเปล่ยนแปลงไป
ี
ำ
ทั้งรูปแบบ เนื้อหา กลวิธีการเขียน และแนวความคิด ตลอดรวมไปถึงสภาพสังคมซึ่งมีเหตุการณ์สำาคัญ ๆ
ท่เกิดขึ้นในบ้านเมืองนับต้งแต่สงครามโลกคร้งท่ ๒ การเปล่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. ๒๔๗๕
ี
ั
ี
ี
ั
กบฏสันติภาพ พ.ศ. ๒๔๙๕ การปฏิวัติ พ.ศ. ๒๕๐๐ วันมหาวิปโยค ๑๔ ตุลาคม ๒๕๑๖ ฯลฯ เหตุการณ์
ี
ี
เหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งท่ก่อให้เกิดการเปล่ยนแปลงในด้านการเมือง เศรษฐกิจ จริยธรรม และค่านิยม
ในสังคม ท้งได้ส่งผลต่อทิศทางของการนำาเสนอวรรณกรรม โดยมีเนื้อหาและแนวคิดท่เปล่ยนไปจาก
ั
ี
ี
จารีตเดิมที่เป็นลักษณะเฉพาะของวรรณคดีมรดก จึงอาจกล่าวได้ว่าทั้งเวลาและลักษณะการแต่งต่างเป็น
องค์ประกอบในการบ่งบอกถึงความเป็นวรรณกรรมปัจจุบัน โดยวรรณกรรมปัจจุบันอาจมีรูปแบบเป็น
สารคดี นวนิยาย เรื่องสั้น หรือกวีนิพนธ์ (รื่นฤทัย สัจจพันธุ์, ๒๕๕๖ : ๒-๔)
๒. พิจารณาเนื้อหาและกลวิธีการนำาเสนอ
เมื่อทราบว่าวรรณคดีหรือวรรณกรรมท่เราจะศึกษาจัดอยู่ในประเภทใด มีธรรมชาติและ
ี
้
ิ
้
้
ลักษณะเฉพาะประเภทเปนอย่างไรแล้วนัน ขันตอนตอไปคือการพจารณาเนือหาและกลวธในการ
็
่
ี
ิ
นำาเสนอเนื้อหาของวรรณคดีหรือวรรณกรรมเร่องนั้น โดยในท่นี้ เนื้อหา หมายถึง ใจความหรือ
ื
ี
สาระสำาคัญของเรื่อง เป็นสาร (message) สำาคัญที่ผู้แต่งต้องการถ่ายทอดมายังผู้อ่าน การนำาเสนอเนื้อหา
ในวรรณคดีหรือวรรณกรรมมิใช่การบอกเล่าโดยตรง แต่ใช้วิธีการนำาเสนอผ่านองค์ประกอบต่าง ๆ ดังนั้น
ื
การพิจารณาว่างานเขียนเร่องนั้น ๆ มีเนื้อหาอย่างไร โดยเฉพาะงานประเภทบันเทิงคดี จึงต้องพิจารณา
กลวิธีในการนำาเสนอควบคู่ไปด้วย ดังนี้
๒.๑ เนื้อเรื่อง คือ เร่องราวท่ปรากฏในวรรณคดีหรือวรรณกรรมเร่องนั้น ๆ ต้งแต่เร่มต้น
ี
ิ
ื
ั
ื
จนถึงตอนจบ การพิจารณาเนื้อเรื่องให้สังเกตว่าเหตุการณ์ในเรื่องเป็นอย่างไร ใคร ทำาอะไร ที่ไหน อย่างไร
ซ่งอาจจะต้องอ่านหลาย ๆ คร้ง ศึกษาคำาศัพท์และความหมายต่าง ๆ จับใจความ ตลอดจนการพินิจ
ั
ึ
พิเคราะห์ เพื่อพิจารณาว่า เนื้อเรื่องที่ผู้แต่งนำาเสนอมานี้มี “แก่นเรื่อง” คืออะไร
