Page 11 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 11
12
๑.๒ แบ่งตามจุดมุ่งหมาย
๑) สารคดี เป็นคำาที่ใช้แทนคำาภาษาอังกฤษว่า NON-FICTION เป็นหนังสือที่มีเนื้อหาสาระ
ู
ี
ู
ท่เรียบเรียงจากข้อเท็จจริง และมีจุดมุ่งหมายต้องการให้ผ้อ่านได้รับข้อมูลความร้ ความจริง และความ
ี
ถูกต้อง เพ่อก่อให้เกิดความคิดและสารประโยชน์เป็นเบ้องต้น และในขณะเดียวกันสารคดีท่เรียบเรียง
ื
ื
อย่างดีจะชวนให้ผู้อ่านได้รับความเพลิดเพลินและความรื่นรมย์ใจอีกด้วย (รื่นฤทัย สัจจพันธุ์, ๒๕๔๙ : ๖)
ี
สารคดีส่วนใหญ่มักนำาเสนอในรูปแบบร้อยแก้ว เช่น ประชุมประกาศรัชกาลท่ ๔ สาส์นสมเด็จ
ี
ื
เกิดวังปารุสก์ ฟ้นความหลัง โคลนติดล้อ แต่ก็มีสารคดีท่นำาเสนอในรูปแบบของร้อยกรองด้วยเช่นกัน
เช่น คัมภีร์ฉันทศาสตร์ แพทย์ศาสตร์สงเคราะห์
๒) บันเทิงคดี เป็นคำาที่ใช้แทนคำาภาษาอังกฤษว่า FICTION เป็นเรื่องเล่าสมมุติสร้างขึ้นมา
ื
ื
อาจมีพ้นฐานมาจากเร่องจริง แต่ผสมผสานเข้ากับความคิด ประสบการณ์ และจินตนาการของผ้แต่ง
ู
ู
ื
บันเทิงคดีมีจุดมุ่งหมายหลักเพ่อสร้างความสำาเริงทางอารมณ์แก่ผ้อ่าน แต่ก็อาจแทรกแนวคิดอันเป็น
ู
ี
ู
คติธรรมท่ก่อให้เกิดความเข้าใจชีวิตและโลกแก่ผ้อ่านได้ด้วยกลวิธีการประพันธ์อันแยบคายของผ้เขียน
เช่น ลิลิตพระลอ พระอภัยมณี มัทนะพาธา
๑.๓ แบ่งตามเนื้อหา
๑) วรรณคดีศาสนา เป็นหนังสือที่มีเนื้อหาสาระเกี่ยวกับศาสนา วรรณคดีศาสนาที่โดดเด่น
ในวัฒนธรรมไทย ได้แก่ วรรณคดีพุทธศาสนา เนื้อหาของวรรณคดีประเภทนี้อาจเป็นการประมวล
หลักธรรมจากคัมภีร์ต่าง ๆ มาเรียบเรียงและนำาเสนอ เช่น ไตรภูมิกถา หรือไตรภูมิพระร่วง หรือเป็นการ
ิ
่
่
ื
็
ำ
่
ึ
่
็
ุ
ั
นำาเสนอเกียวกับพทธประวต เชน พระปฐมสมโพธกถา รวมไปถึงชาดกซงเปนเรองราวเกียวกับการบาเพญ
่
ิ
บารมีในอดีตชาติของพระพุทธเจ้า โดยจาแนกได้เป็นนิบาตชาดก คือ ชาดกท่ปรากฏในพระไตรปิฎก
ี
ำ
และพาหิรกชาดก คือ ชาดกท่ไม่ปรากฏในพระไตรปิฎก หรือชาดกนอกนิบาต นอกจากนี้แล้ว
ี
วรรณคดีศาสนาอาจมีเนื้อหาเกี่ยวกับศาสนวัตถุหรือศาสนสถาน เช่น สิหิงคนิทาน ว่าด้วยเร่องราว
ื
เกี่ยวกับพระพุทธสิหิงค์ รัตนพิมพวงศ์ ว่าด้วยเรื่องราวเกี่ยวกับพระแก้วมรกต
ื
ึ
ี
๒) วรรณคดีการแสดง เป็นหนังสือท่แต่งข้นเพ่อใช้เป็นบทสำาหรับการแสดงประเภทต่าง ๆ
เช่น โขน ละคร หนัง วรรณคดีการแสดงอาจเป็นเร่องสำาหรับอ่านได้ด้วยเนื่องจากมีองค์ประกอบ
ื
เหมือนกับวรรณคดีโดยทั่วไป แต่ตัวบทของวรรณคดีการแสดงจะให้รายละเอียดที่เกี่ยวข้องกับการแสดง
ซ่งไม่ปรากฏในวรรณคดีสำาหรับอ่าน เช่น เพลงหน้าพาทย์ จานวนคำากลอน ตลอดจนข้อความอธิบาย
ึ
ำ
อากัปกิริยา ฉาก แบบแผนการพรรณนา ที่ถือเป็นลักษณะเฉพาะหรือขนบของวรรณคดีประเภทนี้ ผู้อ่าน
ื
ี
จึงต้องเข้าใจธรรมชาติของวรรณคดีการแสดงเพ่อให้สามารถเข้าถึงอรรถรสท่แท้จริงของวรรณคดี
ื
ประเภทนี้ได้ (เสาวณิต วิงวอน, ๒๕๕๕ : ๑-๑๐) วรรณคดีการแสดงท่สำาคัญ เช่น บทละคร เร่อง
ี
ิ
ื
ื
ื
รามเกียรต์ บทละครใน เร่อง อิเหนา บทละครนอก เร่อง สังข์ทอง บทละครร้อง เร่อง สาวเครือฟ้า
บทละครพูด เรื่อง หัวใจนักรบ บทละครพูดคำาฉันท์ เรื่อง มัทนะพาธา
