Page 12 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 12

13



                                                         ื
                                                 ี
                                                     ึ
                    ๓)  วรรณคดีนิราศ เป็นหนังสือท่แต่งข้นเพ่อบันทึกการเดินทาง อารมณ์ ความร้สึกนึกคิด
                                                                                        ู
         และประสบการณ์ของกวีระหว่างการเดินทาง ตลอดจนการพรรณนาความรักและความอาลัยของกวี
                                  ู
                                      ี
         เมื่อต้องพลัดพรากจากนางผ้เป็นท่รัก เนื้อหาสำาคัญของวรรณคดีประเภทนี้เกี่ยวกับการเดินทางของกวี
           ี
         ท่ต้องจากถิ่นฐานไปยังท่ต่าง ๆ ระหว่างทางก็บันทึกส่งท่พบเห็น เช่น สภาพบ้านเมือง ภูมิประเทศ ชีวิต
                              ี
                                                      ิ
                                                        ี
                                         ั
                                                ำ
                                                                ู
         ความเป็นอยู่ของคนในท้องถิ่น รวมท้งราพึงราพันอารมณ์ความร้สึกท่มีต่อนางผ้เป็นท่รัก โดยเช่อมโยง
                                                                             ู
                                                                                 ี
                                                                                          ื
                                                                    ี
                                           ำ
                          ิ
                                                                ั
                     ี
         เข้ากับสถานท่หรือส่งท่ได้พบเห็น วรรณคดีประเภทนิราศจึงเป็นท้งบันทึกการเดินทางและบันทึกอารมณ ์
                            ี
         ของกวี (มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา, ๒๕๖๕ : ๖๐๔-๖๐๕) เช่น นิราศหริภุญชัย ทวาทศมาส
         กำาสรวลโคลงดั้น นิราศนรินทร์ นิราศพระบาท นิราศภูเขาทอง
                               ี
                    ๔)  วรรณคดประวติศาสตร เป็นหนังสือท่แต่งข้นโดยมีเนื้อหาทางประวัติศาสตร์เป็นแก่น
                                                        ี
                                            ์
                                                             ึ
                                    ั
         ของเรื่อง กล่าวคือ เป็นการนำาเนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์มาสร้างสรรค์ใหม่โดยใช้ตัวละคร
         ท่มีตัวตนอยู่จริงในประวัติศาสตร์และท่สมมุติข้นมาใหม่ให้แสดงบทบาทร่วมกัน โดยอาจเป็นการเลือก
                                           ี
                                                 ึ
           ี
         เหตุการณ์ตอนใดตอนหนึ่งในประวัติศาสตร์หรือผลการศึกษาค้นคว้าของนักประวัติศาสตร์มาผูกเป็น
                                      ี
           ื
         เร่องราวและนำาเสนอด้วยกลวิธีท่หลากหลาย (พัชลินจ์ จีนนุ่น, ๒๕๖๑ : ๓) เช่น ยวนพ่ายโคลงดั้น
         ลิลิตตะเลงพ่าย โคลงภาพพระราชพงศาวดาร ลิลิตดั้นสดุดีบ้านบางระจัน
                    ๕)  วรรณคดีนิทาน เป็นหนังสือที่มีลักษณะของเรื่องเป็นนิทาน กล่าวคือ เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น
                                                                                ื
         เพ่อจาลองชีวิตและพฤติกรรมของมนุษย์ในด้านต่าง ๆ อย่างมีวรรณศิลป์ มีเนื้อเร่อง ตัวละคร ฉาก
              ำ
            ื
                                               ื
                                   ่
                                   ี
                               ื
                               ่
                                                                                      ่
                   ่
                                                                                    ่
                                                         ุ
                   ี
         และสถานท การดำาเนินเรองทอาจสมจริงหรอเกินจรง จดเน้นของวรรณคดีประเภทนี้อยูทอารมณและ
                                                                                            ์
                                                      ิ
                                                                                      ี
                          ี
         จินตนาการ ภาษาท่กวีใช้ถ่ายทอดจึงต้องสละสลวยชวนให้คล้อยตาม ท่มาของวรรณคดีนิทานในยุค
                                                                       ี
                                                            ึ
                                                            ้
                                                               ็
                                                    ึ
                                               ่
                                                          ่
                                                                          ์
                                                                      ั
                              ื
                          ็
                              ่
                                                                            ั
         แรกเรมมีลักษณะเปนเรองเล่าทางมุขปาฐะ ตอมาจงได้แตงขนเปนลายลกษณอกษร โดยใช้คำาประพันธ            ์
               ่
               ิ
                                                   ื
                                                                                   ื
         หลากหลายชนิด วรรณคดีนิทานอาจมีท่มาจากเร่องเล่าทางศาสนา เร่องเล่าพ้นบ้าน เร่องเล่าเกี่ยวกับ
                                                                           ื
                                            ี
                                                                     ื
                                                                            ื
                                               ่
                                           ่
                                           ื
         เทพเจาหรอบคคลสำาคัญ ตลอดจนเรองเลาทรบอิทธพลมาจากวฒนธรรมอน (สุกัญญา สุจฉายา,
                                                                  ั
               ้
                                                 ี
                                                 ่
                                                   ั
                     ุ
                                                        ิ
                   ื
                                                                            ่
                                                  ู
                                                 ี
                                           ึ
         ๒๕๕๗  :  ๘-๔๐)  วรรณคดีนิทานซ่งเป็นท่ร้จักกันแพร่หลายในสังคมไทย  เช่น  ลิลิตพระลอ
         สมุทรโฆษคำาฉันท์ โคลงอุสสาบารส พระอภัยมณี จันทโครพ
               ๑.๔  แบ่งตามจารีตการแต่ง
                                ี
                                                                                           ี
                    ๑)  วรรณคดมรดก เป็นคำาท่กระทรวงศึกษาธิการกำาหนดขึ้น หมายถึง “วรรณคดีท่ได้รับ
                                             ี
                                                               ี
                                                                                     ่
                                                                                     ื
          การยกย่องกันมาหลายชวอายุคน ในด้านวรรณศิลป์กับในด้านทแสดงค่านิยม และความเชอในสมัยของ
                                                               ่
                              ั
                              ่
          บรรพบุรุษ ส่งเสริมให้เปรียบเทียบชีวิตมนุษย์ในสมัยของบรรพบุรุษกับชีวิตในปัจจุบัน” คุณสมบัติของ
          วรรณคดีท่ถือเป็นมรดกวัฒนธรรมของชาติ ได้แก่ มีเนื้อหาและรูปแบบท่เหมาะสม มีศิลปะการใช้ภาษา
                                                                      ี
                   ี
          อย่างประณีต แสดงความนึกคิดท่เฉียบแหลมของผ้แต่ง แทรกประสบการณ์ชีวิต และให้ความร้       ู
                                                        ู
                                        ี
                             ี
                                                                       ู
          ในเร่องสามัญของคนท่ได้รับการศึกษา แสดงพัฒนาการทางอารมณ์ของผ้แต่งอย่างสูง ท้งด้านความรัก
                                                                                    ั
             ื
          ความทุกข์ ความสุข ความผิดหวัง  มีคุณค่าทางประวัติวรรณคดี แสดงให้เห็นการแปรเปลี่ยนตาม
          กาลสมัยของการแต่งวรรณกรรม มีคุณค่าทางประวัติภาษา แสดงให้เห็นการแปรเปลี่ยนตามกาลสมัย
          ของภาษาและการใช้ภาษา (สิทธา พินิจภูวดล, ๒๕๔๒ : ๒๒)
   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17