Page 9 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 9
10
ี
ื
๒. การประเมินคุณค่า งานวรรณคดีและวรรณกรรมเป็นงานศิลปะท่ย่อมต้องมีเร่องของ
ความงามของภาษาเข้ามาเกี่ยวข้อง นักเรียนควรจะพิจารณาเนื้อหาบางช่วงบางตอนท่มีคุณค่า
ี
ในด้านความงามเป็นพิเศษ ให้เห็นถึงศิลปะหรือกลวิธีการใช้ถ้อยคำา การนำาเสนอเนื้อความ โดยพิจารณา
ี
ี
ศิลปะหรือกลวิธีการแต่งท่ไพเราะ หรือมีเนื้อหาท่โดดเด่นในเร่องการใช้คำา การใช้ความเปรียบ
ื
สัญลักษณ์ ฯลฯ
๓. การพิจารณาตัวละคร ตัวละครในวรรณคดีและวรรณกรรมมีหลากหลายลักษณะ
ี
ั
ท้งตัวละครท่มีพฤติกรรมคงท่ คือ มีลักษณะอย่างไรก็จะคงลักษณะเช่นนั้นไปตลอดเร่อง
ี
ื
หรือตัวละครท่มีพฤติกรรมเปลี่ยนแปลงไปมา ไม่คงท่ แล้วแต่สถานการณ์ท่ตัวละครนั้นประสบอยู่
ี
ี
ี
ี
ำ
นักเรียนควรท่จะได้วิเคราะห์พฤติกรรมว่า ตัวละครมีพฤติกรรมอย่างไร เหตุใดทาให้มีพฤติกรรม
เหล่านั้น และพฤติกรรมดังกล่าวส่งผลกระทบต่อตัวละครอื่น ๆ รวมทั้งให้ข้อคิดแก่ผู้อ่านอย่างไรบ้าง
๔. การวิเคราะห์สาร เป็นขั้นตอนสำาคัญที่สุดและถือว่ายากที่สุดด้วย เนื่องจากในบางครั้งผู้เขียน
ั
อาจมิได้นำาเสนอสารไว้โดยตรง ต้องอาศัยการสังเกตและต้งคำาถามขณะอ่านว่าเหตุการณ์
บทสนทนา หรือคำาพูดของตัวละครในเนื้อหาส่วนต่าง ๆ ได้แฝงนัยเกี่ยวกับสารหรือประเด็น
ความคิดที่เป็นแก่นของเรื่องไว้อย่างไรบ้าง การวิเคราะห์สารอาจใช้ประสบการณ์ชีวิตของผู้อ่านเข้ามา
เชื่อมโยงร่วมด้วย
ความหมายของการวิจารณ์
คำาว่า วิจารณ์ หมายถึง การแสดงความคิดติหรือชม แสดงความเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย หรือ
ื
แสดงความยกย่องช่นชม อาจเป็นการวิจารณ์ในเร่องความถูกหรือผิดทางวิชาการ ความดีหรือช่วทาง
ั
ื
ความประพฤติ หรือความงามหรือไม่งามทางศิลปะ (สำานักงานราชบัณฑิตยสภา, ๒๕๕๑) ในแง่ของ
การศึกษาวรรณคดีหรือวรรณกรรม การวิจารณ์ เป็นการแสดงให้เห็นว่าวรรณคดีหรือวรรณกรรม
เร่องนั้น ๆ มีลักษณะอย่างไร ท้งในส่วนเนื้อเร่อง ความคิดเห็น และกลวิธีการแต่ง โดยมีข้นตอนสำาคัญ
ื
ั
ั
ื
คือ การอธิบายลักษณะและการวินิจฉัย (วิทย์ ศิวะศริยานนท์, ๒๕๔๔ : ๒๙๐)
แนวทางการวิจารณ์วรรณคดีและวรรณกรรม
ฮามีด๊ะ จันทรศรี (๒๕๔๔ : ๒๕) กล่าวว่า การวิจารณ์วรรณคดีและวรรณกรรมมีลักษณะเป็น
กระบวนการและมีขั้นตอน ดังต่อไปนี้
ื
๑. การวิเคราะห์หารายละเอียดของเร่องนั้น ๆ เช่น การวิเคราะห์องค์ประกอบ การอธิบาย
ความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบ
