Page 12 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน พลศึกษา ม.4-6 หน่วยที่ 1
P. 12

๒)  คานกับการเคลื่่�อนไห์วิของร่างกาย

                   จุดหมุนและแรงพยายามในร่างกายมักจะคงที่ โดยข้อต่อตำาแหน่งเดียวอาจจะเป็นคานได้
          หลายชนิด แต่ส่วนมากมักจะเป็นคานชนิดที่ ๑ และชนิดที่ ๓ เช่น การออกกำาลังกายหรือเล่นกีฬา
                                                                          ื
                              ั
                   ื
          ท่มีการเคล่อนไหวทุกคร้งข้อต่อจะไม่เคลื่อนไหวเพียงข้อต่อเดียว แต่จะเคล่อนไหวพร้อม ๆ กันหลาย
           ี
          ข้อต่อ เพื่อช่วยผิ่อนงานของแต่ละข้อต่อลงไปได้ไม่มากก็น้อยต่อการออกกำาลังแต่ละครั้ง เช่น ขณะ
                               ำ
                                          ื
           ี
                                                                                 ื
                                                         ื
          ท่ว่งขาท่อนบนงอ จะทาให้กล้ามเน้อก้นและกล้ามเน้อท้องขาต้องหย่อนตัว เน่องจากกล้ามเน้อ
                                                                                              ื
            ิ
          ท้องขาซึ่ึ่งเป็นกล้ามเนื้อยืดขา ขณะเดียวกันก็เป็นกล้ามเนื้องอเข่าด้วย จึงไม่ทำาให้เข่างอตามไปด้วย
                                                                              ื
          กรณีเช่นน้กล้ามเน้อท่ต้องงอขาก็ต้องผิ่อนแรงไปด้วย ถ้าหัวเข่าไม่งอแล้วกล้ามเน้อจะต้องออกแรงมาก
                  ี
                         ื
                            ี
          จึงจะทำาให้วิ่งได้
              การผั่อนแรงม ๓ ร้ปแบบ ดังนี      �
                              ๓
                             ี
              ๑.  แขนของความพยายามยาวิกวิ่าแขนของความต้านทาน เราใช้แรงน้อยลง แต่ความเร็ว
                                                        ื
            และระยะทางเพ่มข้น เช่น ในการตีลูกกอลฟั ถ้าเง้อแขนในมุมท่เท่ากัน การตีด้วยไม้กอลฟัท  ี ่
                                                                                          ์
                                                  ์
                                                                    ี
                          ิ
                             ึ
            ยาวกว่าจะทำาให้มีความเร็วที่ปลายไม้มากกว่าไม้สั้น จนทำาให้เกิดโมเมนตัม (Momentum) หรือ
            แรงกระแทกมาก สามารถตีลูกได้ไกล
              ๒.  แขนของความพยายามเที่่ากับแขนของความต้านทาน เราใช้แรงเท่ากัน เช่น การใช     ้
            ไมกอลฟัท่มีขนาดเท่ากัน เง้อแขนในมุมท่เท่ากัน ย่อมทาให้ได้ความเร็วและระยะทางของลูกเท่ากัน
                                   ื
                     ี
                  ์
                                                          ำ
              ้
                                              ี
                                        ั
                                        �
              ๓.  แขนของความพยายามสิ่นกวิ่าแขนของความต้านทาน เราใช้แรง
                                               ิ
            มากข้น แต่ได้ความเร็วและระยะทางเพ่มข้น เช่น การตีลูกซึ่อฟัท์บอล
                                                 ึ
                 ึ
                    ั
                   ี
            ด้วยไม้ท่ส้นกว่า ต้องออกแรงมากกว่าไม้ยาว แต่ลูกจะมีความเร็วและตีได้ไกล
              ดังนั้น นักเรียนจึงควรรู้จักนำาหลักของคานไปใช้ในการเคลื่อนไหวทาง
                                   ี
            กีฬา เช่น การตีเทนนิสท่มีไม้แร็กเกต ทาหน้าท่เป็นคาน นอกจากน
                                                                          ้
                                                                          ี
                                                       ี
                                                ำ
                                                              ั
            การตีเทนนิสให้แรง ขาจะต้องกาง เพ่อให้ฐานกว้าง เกิดความม่นคง ศอกและ
                                          ื
                                                           ี
                           ี
                              ื
                           ่
            ข้อมือจะต้องคงท เพ่อให้คานมีลักษณะแข็งแรง การเหว่ยงไม้ไปด้านหลัง  การตัีเทนน่สตั้องเหวี�ยงไม้
                                                                              และบ่ดตััวไป็ด้านหลัง
            มาก ๆ การบิดตัวและการวิ่งเข้าหาลูกจะทำาให้เกิดความเร็วที่จุดกระทบ  ให้มาก เพ่�อให้สามารถ
            มากขึ้น แรงในการตีจึงเพิ่มมากขึ้น                                   ตัีเทนน่สได้แรง
                                �
                                ่
              ๓)  อุปกรณ์์กฬาที่ที่ำห์น้าที่�เป็นคาน
                                         ่
                            ่
                   อุปกรณ์กีฬาที่เป็นคาน เช่น ไม้แบดมินตัน ไม้เทนนิส ไม้กอล์ฟั ไม้ฮอกกี้  ซึ่ึ่งอุปกรณ์กีฬา
                                                         ี
          อาจเป็นคานสาเร็จรูปในตัวของมันเองหรือทาหน้าท่เป็นเพียงแขนเทียมเสริมแขนของเราให้ยาว
                                                  ำ
                       ำ
                                                                                              ิ
                                                                                      ์
          ออกไป ซึ่่งแขน ลาตัว และขามกจะทางานร่วมกันเปนระบบคานหลาย ๆ คาน เช่น ขณะเสิรฟัลูกเทนนส
                                        ำ
                                   ั
                 ึ
                                                     ็
                        ำ
          ลำาตัวจะทำาหน้าที่เป็นคานอันหนึ่ง แขนท่อนบนทำาหน้าที่เป็นคานถัดไป แขนท่อนล่างทำาหน้าที่เป็น
          คานรองสุดท้าย และไม้เทนนิสทำาหน้าที่เป็นคานสุดท้าย เหตุผิลที่เราต้องใช้ส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย
                                                                            ี
                                                                                              ึ
                                ี
                                                        ื
                                                            ิ
          และอุปกรณ์กีฬาทาหน้าท่เป็นระบบคานเดียวกันก็เพ่อเพ่มอัตราความเร็วท่หน้าไม้เทนนิสให้สูงข้น
                          ำ
                            ี
                                            ึ
          ทาให้เกิดแรงปะทะท่หน้าไม้เทนนิสสูงข้น สามารถส่งลูกเทนนิสกระเด็นไปข้างหน้าได้อย่างรวดเร็ว
           ำ
          และรุนแรง                                                                           ๑7
   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17