Page 27 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 27

28




                                                                                 ้
                                                                                 ู
                                                                                ้
                                                                                       ้
                                                                                              ึ
                                                                                              ้
                                                          ่
                                                                     ่
                                                                     ิ
                                                                  ี
                                                             ่
                                                                             ื
                                                                             ่
                                                                         ่
                                                      ี
                                อุปมาโวหาร คือ โวหารเปรยบสิงหนึงกับอกสงหนึง เพอใหผอ่านเขาใจมากขน
         เป็นโวหารย่อยที่อาจแทรกอยู่กับโวหารอื่น ๆ เช่น บรรยายโวหาร พรรณนาโวหาร หรือเทศนาโวหาร ทั้งนี้
         เพื่อให้จุดมุ่งของผู้เขียนบรรลุผลแก่ผู้อ่านได้ดียิ่งขึ้น เช่น
                         ขุนแผนขับม้าเข้าถาโถม              จู่โจมหำ้าหั่นฟันทัพหน้า
                        พวกหุ่นวิ่งกลมดังลมพา               แซงสองข้างม้ามาทันใด
                         ฤทธิมนตร์บนฟ้าเวหาพยับ             มืดกลุ้มคลุ้มคลับสะท้านไหว
                        แผ่นดินดังจะคว่าคะมำาไป             เพราะพระมนตร์ดลให้บันดาลเป็น
                                      ำ
                                                            จาก (เสภา เรื่อง ขุนช้างขุนแผน, ๒๕๔๕ : ๔๔๙)
                                        ้
                                                                                              ่
                                                                                       ี
                        บทประพันธข้างตนเป็นเหตุการณ์การสูรบระหว่างขุนแผนกับกองทัพท่ส่งมาเพอ
                                   ์
                                                           ้
                                                                                              ื
          จับตัวขุนแผนภายหลังจากท่ขุนช้างฟ้องร้องว่าขุนแผนเป็นกบฏ สำานวนโวหารของบทประพันธ์ดังกล่าว
                                 ี
                                                                    ี
          มีลักษณะเป็นบรรยายโวหาร กล่าวคือ บอกเล่าเหตุการณ์การต่อส้ท่ต่อเนื่องกัน โดยกล่าวว่าขุนแผน
                                                                  ู
                                       ุ
                                             ี
                                                                       ู
          เข้าปะทะกับฝ่ายทัพหน้า ในขณะห่นคนท่ขุนแผนเสกข้นก็เข้าปะทะช่วยส้รบ อานุภาพแห่งมนตราของ
                                                        ึ
                                                ั
                                                       ึ
                 ื
          ดาบฟ้าฟ้นทาให้ท้องฟ้ามืดมัวและสะเทือนหว่นไหว ซ่งนอกจากการใช้บรรยายโวหารแล้ว บทประพันธ์
                    ำ
                                                                 ึ
                                                        ื
                                    ื
          ข้างต้นยังแทรกอุปมาโวหารเพ่อช่วยเสริมให้การเล่าเร่องชัดเจนข้น ดังจะเห็นได้จากการเปรียบเทียบ
                                                                                             ื
                                                                          ี
                                                             ั
                                                                                       ่
                                                                              ี
                                          ึ
                               ี
                                             ่
                                          ้
                               ่
                    ็
          ความรวดเรวของหนคนทขุนแผนเสกขนวาวงเรวเหมือนลมพด และการเปรยบเทยบความสันสะเทอน
                          ุ
                          ่
                                               ิ
                                                  ็
                                               ่
                                                    ำ
          จากมนตราแห่งดาบฟ้าฟ้นว่าเหมือนดังฟ้าจะคว่าลงไป ลักษณะเช่นนี้เป็นการใช้สำานวนภาษาแบบ
                               ื
          อุปมาโวหาร
                                                    ี
                               สาธกโวหาร คือ โวหารท่มีจุดมุ่งหมายเพ่อยกตัวอย่างประกอบให้เกิดความ
                                                                  ื
          ชัดเจน เพ่ออธิบายสนับสนุนความคิดเห็นให้น่าเช่อถือ สาธกโวหารอาจใช้ประกอบโวหารอื่น ๆ ท้ง
                   ื
                                                                                               ั
                                                     ื
          บรรยายโวหาร พรรณนาโวหาร หรือเทศนาโวหาร เพ่อให้ผ้อ่านเข้าใจเร่องราวท่ผ้เขียนต้องการจะถ่ายทอด
                                                     ื
                                                          ู
                                                                   ื
                                                                          ี
                                                                           ู
          เห็นภาพที่ผู้เขียนต้องการนำาเสนอ ตลอดจนรับรู้สาระสำาคัญที่ผู้เขียนต้องการจะสื่อได้ชัดเจนยิ่งขึ้น เช่น
                             อันบุคคลใดใดถึงใหญ่หลวง        เก่งกว่าคนทั้งปวงทุกแห่งหน
                         มีสติปัญญารักษาตน                  กระนั้นยังไม่พ้นอันตราย
                        ราชสีห์ตัวเดียวเที่ยวกลางป่า        ถูกหมูหมากัดป่นจนฉิบหาย
                        เพราะหมามากปากช่วยกันกัดตาย         อาจทำาลายราชสีห์ผู้มีฤทธิ์
                        เพราะฉะนั้นจึงควรชวนกันพร้อม        ต่างปราณีประนอมน้อมจิตต์
                        ร่วมกำาลังกายาและความคิด            ผูกสนิทปรองดองผู้ต้องใจ
                                              “สามัคคี” พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
                                                                        จาก (เรือนไทยวิชาการ, ๒๕๕๕)
   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32