Page 15 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.2
P. 15

15



                          ช�วเร�เอ๋ยพ่อแม่มุ่งแต่รัก          สู้ฟูมฟักในบุตรนั้นสุดแสน
                          แต่คว�มรักมักเดินจนเกินแกน         เลยเข้�แดนทุกข์ถมระทมก�ย

                          ดังเศรษฐีรักบุตรสุดสว�ท             บุตรอุบ�ทว์มิได้รักสมัครหม�ย
                          เอ�แต่ใจใฝ่ต�มคว�มสบ�ย             พ่อแม่ต�ยก็เพร�ะตรมระทมใจ

                          ยังมิหนำ�ซำ้�ว่�ด่�กระดูก           ห�ว่�ถูกพ่อแม่รังแกได้
                          แต่ช�วเร�เน�เขตประเทศไทย           คงจะไม่พบปะขอประกัน

                                                                          กลอนสุภ�พ พ่อแม่รังแกฉัน
                                                                  จ�ก (ห้องสมุดดิจิทัลวัชรญ�ณ, ม.ป.ป.)



                            บทประพันธ์ข้�งต้นม�จ�ก กลอนสุภ�พ พ่อแม่รังแกฉัน ของพระย�อุปกิตศิลปส�ร
           ห�กพิจ�รณ�เนื้อคว�มทั้งหมดในภ�พรวมจะเห็นได้ว่�บทประพันธ์นี้มีลักษณะเป็นส�ธกโวห�ร เพร�ะมุ่ง

           สั่งสอนแนวท�งก�รเลี้ยงดูบุตรหล�นให้ถูกต้องเหม�ะสม แต่ห�กสังเกตกลวิธีก�รสั่งสอนแล้วจะเห็นว่�
           ผู้แต่งได้ยกตัวอย่�งเรื่องร�วก�รเลี้ยงลูกของเศรษฐีม�ใช้เพื่อให้แนวคิดที่ต้องก�รถ่�ยทอดนั้นชัดเจน

           ยิ่งขึ้น บทประพันธ์ข้�งต้นนี้จึงเป็นก�รนำ�เสนอแบบเทศน�โวห�รที่ใช้ส�ธกโวห�รเป็นส่วนประกอบ
                          ๕)  อุปมาโวหาร คือ โวห�รเปรียบสิ่งหนึ่งกับอีกสิ่งหนึ่ง เพื่อให้ผู้อ่�นเข้�ใจม�กขึ้น

           เป็นโวห�รย่อยที่อ�จแทรกอยู่กับโวห�รอื่น ๆ เช่น บรรย�ยโวห�ร พรรณน�โวห�ร หรือเทศน�โวห�ร ทั้งนี้
           เพื่อให้จุดมุ่งหม�ยของผู้เขียนบรรลุผลแก่ผู้อ่�นได้ดียิ่งขึ้น เช่น




                              ชื่อระเด่นบุษบ�หนึ่งหรัด       ลออเอี่ยมเทียมทัดน�งสวรรค์
                          น�งในธรณีไม่มีทัน                  ผิวพรรณผุดผ่องดังทองท�

                          พักตร์น้องละอองนวลเปล่งปลั่ง       ดังดวงจันทร์วันเพ็งประไพศรี
                          อรชรอ้อนแอ้นทั้งอินทรีย์           ดังกินรีลงสรงคงค�ลัย
                                                                               บทละคร เรื่อง อิเหน�
                                                                  จ�ก (ห้องสมุดดิจิทัลวัชรญ�ณ, ม.ป.ป.)



                            บทประพันธ์ข้�งต้นเป็นบทชมโฉมน�งบุษบ�จ�กวรรณคดี เรื่อง อิเหน� ห�กพิจ�รณ�

           ในภ�พรวมจะเห็นได้ว่�เนื้อคว�มมีลักษณะเป็นพรรณน�โวห�ร โดยก�รกล่�วถึงคว�มง�มส่วนต่�ง ๆ ของ
           น�งอย่�งละเอียดลออเพื่อให้ผู้อ่�นเห็นภ�พ เมื่อสังเกตกลวิธีก�รพรรณน�แล้วก็จะเห็นว่�กวีใช้ก�ร

           เปรียบเทียบเพื่อให้คว�มง�มของน�งปร�กฏชัดขึ้น โดยเปรียบว่�น�งบุษบ�ง�มร�วกับน�งสวรรค์
           เปรียบผิวพรรณว่�ผุดผ่องเหมือนกับท�ด้วยทองคำ� เปรียบใบหน้�ว่�เปล่งปลั่งร�วกับพระจันทร์วันเพ็ญ

           ตลอดจนเปรียบรูปร่�งของน�งว่�อ้อนแอ้นร�วกับกินรี บทประพันธ์ข้�งต้นนี้จึงเป็นก�รนำ�เสนอ
           แบบพรรณน�โวห�รที่ใช้อุปม�โวห�รเป็นส่วนประกอบเพื่อให้ภ�พที่ต้องก�รจะนำ�เสนอชัดเจนยิ่งขึ้น
   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20