Page 14 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.2
P. 14
14
บทประพันธ์ข้�งต้นม�จ�กวรรณคดี เรื่อง ร�มเกียรติ์ พระร�ชนิพนธ์ในพระบ�ท-
สมเด็จพระพุทธยอดฟ้�จุฬ�โลกมห�ร�ช เนื้อคว�มเป็นก�รพรรณน�บุษบกซึ่งเป็นที่ประทับของเจ้�น�ย
ชั้นสูง จะเห็นได้ว่�บทประพันธ์ดังกล่�วแสดงองค์ประกอบส่วนต่�ง ๆ ของบุษบกอย่�งละเอียดลออ
ทั้งในด้�นของรูปร่�ง สีสัน และลวดล�ย ทั้งยังกล่�วถึงก�รเคลื่อนที่อย่�งอ่อนช้อยและสง่� ซึ่งมีผลทำ�ให้
ผู้อ่�นเกิดภ�พขึ้นในจินตน�ก�ร บทประพันธ์ข้�งต้นนี้จึงเป็นก�รนำ�เสนอแบบพรรณน�โวห�ร
๓) เทศนาโวหาร คือ โวห�รที่มุ่งสั่งสอน โน้มน้�วจิตใจผู้อ่�นให้คล้อยต�ม เช่น
แล้วสอนว่�อย่�ไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกลำ้�เหลือกำ�หนด
ถึงเถ�วัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในนำ้�ใจคน
มนุษย์นี้ที่รักอยู่สองสถ�น บิด�ม�รด�รักมักเป็นผล
ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แต่ก�ยตน เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจ�
แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ ให้รอบคอบคิดอ่�นนะหล�นหน�
รู้สิ่งใดไม่สู้รู้วิช� รู้รักษ�ตัวรอดเป็นยอดดี
พระอภัยมณี ตอน สุดส�ครเข้�เมืองก�รเวก
จ�ก (บทอ�ขย�นภ�ษ�ไทย ของกระทรวงศึกษ�ธิก�ร,
สำ�นักง�นคณะกรรมก�รก�รศึกษ�ขั้นพื้นฐ�น, ๒๕๕๓ : ๙)
บทประพันธ์ข้�งต้นม�จ�กวรรณคดี เรื่อง พระอภัยมณี กล่�วถึงเหตุก�รณ์ที่
พระฤๅษีให้โอว�ทแก่สุดส�ครหลังจ�กที่หลงกลชีเปลือยจนถูกผลักลงเหว จะเห็นได้ว่�เนื้อคว�มของ
บทประพันธ์ดังกล่�วมุ่งสั่งสอนและให้แง่คิด โดยนำ�เสนอว่�จิตใจของมนุษย์เป็นสิ่งที่ซับซ้อนย�กที่จะ
ไว้ว�งใจได้ ผู้ที่รักและปร�รถน�ดีต่อเร�มีเพียงบิด� ม�รด� และตัวเร�เองเท่�นั้น ดังนั้นจึงควรที่จะรู้จัก
รักษ�ตนและไม่เชื่อใจใครง่�ย ๆ บทประพันธ์ข้�งต้นนี้จึงเป็นก�รนำ�เสนอแบบเทศน�โวห�ร
๔) สาธกโวหาร คือ โวห�รที่มีจุดมุ่งหม�ยเพื่อยกตัวอย่�งประกอบให้เกิดคว�มชัดเจน
เพื่ออธิบ�ยสนับสนุนคว�มคิดเห็นให้น่�เชื่อถือ ส�ธกโวห�รอ�จใช้ประกอบโวห�รอื่น ๆ ทั้งบรรย�ยโวห�ร
พรรณน�โวห�ร หรือเทศน�โวห�ร เพื่อให้ผู้อ่�นเข้�ใจเรื่องร�วที่ผู้เขียนต้องก�รจะถ่�ยทอด เห็นภ�พ
ที่ผู้เขียนต้องก�รนำ�เสนอ ตลอดจนรับรู้ส�ระสำ�คัญที่ผู้เขียนต้องก�รจะสื่อได้ชัดเจนยิ่งขึ้น เช่น
