Page 8 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลัภภาษาไทย ม.5
P. 8

G G  P A1 A2 S
                                                                                               ๙

                                               สํานวน


           ตัวชี้วัดระหวางทาง

             ใชคําและกลุมคําสรางประโยคตรงตามวัตถุประสงค (ท ๔.๑ ม. ๔-๖/๒)


               สํานวนเปนถอยคําสั้น ๆ แตคมคาย มีความหมายลึกซ้ง (ประภาศรี  สีหอําไพ, ๒๕๕๐ : ๓๙๓)
                                                             ึ
               
                                          ี
                                          ่
                   ํ
                                            
                                                      ิ
                                                                                    
         กลาววา “สานวน คือ โวหาร ถอยคําทเปนขอความพเศษ คือ มีชันเชิงของความหมายใหขบคิด สํานวน
                                                                ้
         มีความหมายรวมไปถึงสุภาษิตและคําพังเพย บางสํานวนมีเสียงสัมผัสคลองจองกัน แตบางสํานวนก็ไมมี
         เสียงสัมผัสคลองจอง สํานวนไทยมีตั้งแต ๒ คํา ไปจนถึง ๑๒ คํา
                ี
                                                          ี
               ท่มาของสํานวน  สํานวนไทยหากพิจารณาถึงท่มาแลวจะเห็นวามีความสัมพันธกับวิถีชีวิต
         ความเปนอยู ระบบความคิด ความเชื่อ และคานิยมของคนในสังคม (ยุพร แสงทักษิณ, ๒๕๖๖ : ๒๑-๓๐)
         ดังนี้
               ๑.  สํานวนที่มาจากศาสนา เชน


                            สํานวน                              ความหมาย

                ตักบาตรอยาถามพระ              จะใหอะไรแกผูที่เต็มใจรับอยูแลว ไมควรถาม
                เถรสองบาตร                    คนที่ทําอะไรตามเขาทั้ง ๆ ที่ไมรูเรื่องรูราว

                ตื่นแตดึก สึกแตหนุม         รีบทําการงานใหเหมาะสมแกชวงวัยและเวลา

                ชีปลอยปลาแหง                 เสแสรงวาเปนคนใจบุญ






               ๒.  สํานวนที่มาจากวรรณคดี เชน

                             สํานวน                                ความหมาย

               วาแตเขาอิเหนาเปนเอง (อิเหนา)     ตําหนิผูอื่นเรื่องใดแลวกลับทําในเรื่องนั้นเสียเอง

               งอมพระราม (รามเกียรติ์)             มีความทุกขยากลําบาก

               ลูกทรพี (รามเกียรติ์)               ลูกอกตัญูที่ทํารายพอแมของตน

               ละเลงขนมเบื้องดวยปาก (ขุนชางขุนแผน) ดีแตพูด ทําไมไดตามที่พูด
   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13