Page 5 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลัภภาษาไทย ม.5

๖ G P P A1 A2 S

ื
ี
ื
ุ
เร่องของบญกรรมเปนความเช่อท่อยูคูกับสังคมไทยมาชานาน คําวา “ผลกรรม” คนไทย
มักใชคํานี้อธิบายหลายสิ่งท่เกิดขึ้น และหลายคร้งจะเห็นวาคําคํานี้มีพลังอํานาจ แมกระท่งการอธิบาย
ี
ั
ั
หรือเผชิญในสิ่งที่สูญเสียหรือสิ่งที่ไมเปนธรรม (ดวงมน จิตรจํานงค, ๒๕๕๓ : ๙๐)
หากพิจารณาชื่อขนมที่ใชในงานแตงงาน เชน ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง ทองเอก ถวยฟู
ํ
ี
จะเห็นวาเปนขนมท่มีช่อและความหมายเปนมงคล สื่อถึงความมั่งคั่งร่ารวย เนื่องจากพลังของภาษา
ื
สงผลตอความเชื่อ ความรูสึกนึกคิดของมนุษยอยางแทจริง
๒. พลังของภาษาที่มีตอคานิยม คานิยม คือ สิ่งที่คนในสังคมใหคุณคาหรือความสําคัญ คานิยม
มีอิทธิพลตอการใชภาษาของคนไทย เชน คานิยมเร่องระบบอาวุโสในสังคมไทย สังคมไทยเปนสังคม
ื

ู
่
ื
ี
ทใหคุณคาในเร่องของอายุ มักมีคําแสดงความลดหลั่นและแตกตางของระดับอายุ เชน ป ยา ตา ยาย

ึ
ลุง ปา นา อา พ่ นอง หลาน ซ่งแตละคําจะทราบไดทันทีวาใครอายุมากกวาใคร ตองแสดงความเคารพ
ี
ู
อยางไร เกิดสํานวนไทยอยาง “เดินตามหลังผใหญหมาไมกัด” หรือ “อาบนํ้ารอนมากอน” การเลือกใช
สรรพนามแทนตน เชน ฉัน ขาพเจา เธอ คุณ เขา ทาน ซ่งแสดงถึงความสัมพันธระหวางบุคคล
ึ
และสถานะของบุคคล ภาษาจึงมีพลังในการยกยองใหเกียรติแกกัน
หากพิจารณาในสังคมไทยปจจุบัน คนไทยบางกลุมมีคานิยมใชภาษาในลักษณะภาษาไทย
ู
ั
ั
ปนกับภาษาอังกฤษ ท้งการใชคําศัพทหรือการออกเสียง ท้งนี้อาจเปนเพราะภาษามีอํานาจ ทําใหรสึกวา
ึ
ุ

ิ
้
ื
ิ
การพดหรอการออกเสียงลักษณะนีดูมีคุณคาหรอภูมิรมากกวา ดวยเหตนีคานิยมและภาษาจงมีอทธพล
ู

ื
้
ู
ซึ่งกันและกัน
ู
๓. พลังของภาษาท่มีตอสถานภาพของผใชภาษา พลงของภาษากําหนดใหการใชภาษา
ั

ี
ของคนไทยตองคํานึงถึงสถานภาพของตนเอง กลาวคือ ตองคํานึงถึงอายุ เพศ การศึกษา หรืออาชีพ
เปนตน อํานาจของภาษานี้เองสงผลใหผท่ใชภาษาไมเหมาะสมก็อาจถูกตําหนิหรือใหคุณคาในแงไมดี
ี
ู
ั
ตอผนันได เชน การใชภาษาทไมเหมาะกับชวงวยของตนเอง วัยรนใชภาษาแบบผสูงอายุ หรอผสูงอายุ


ู
้
ู
ุ
ู
ื
ี
่
ู
ใชภาษาแบบวัยรน การท่ผชายและผหญิงใชคําสรรพนามตางกัน ก็เปนลักษณะการใชภาษาใหเหมาะสม
ู
ุ
ี
กับเพศ
นอกจากนี้หากพิจารณาการใชภาษาของกลุมอาชีพที่มีลักษณะเปนผูนํา ซึ่งตองอาศัยความนาเชื่อถือ
ี
ั
เพราะตองพูดหรือนําเสนอตอหนาท่ประชุมบอยคร้ง หากผนั้นมีความสามารถในการพูดนอย หรือแมกระท่ง
ั
ู
ออกเสียงไมชัดเจน เชน เสียงคําควบกล้าคําวา แปลก ออกเปน /แปก/ หรือ ความ ออกเปน /ฟาม/
ํ
ก็จะทําใหความนาเชื่อถือหรือคุณสมบัติดานอ่น ๆ ของตัวผพูดลดลง ท้งนี้ก็ดวยพลังของภาษา
ั
ู
ื
มีความสัมพันธกับสถานภาพของผูใชภาษา
ี
๔. พลังของภาษาท่มีตอการใชภาษาใหสุภาพ ในสังคมและวัฒนธรรมไทยจะมีลักษณะ
ของคําตองหาม คือ คําที่หามพูด คําตองหามในภาษาไทย ไดแก คําที่เกี่ยวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ คําที่เกี่ยวกับ
สิ่งดุราย และคําท่เกี่ยวกับเพศและการขับถาย นอกจากการใชภาษาจะตองคํานึงถึงกาลเทศะแลว
ี
ยังตองคํานึงถึงความสุภาพดวย เพราะถอยคําตองหามเหลานั้นทําใหคนรสึกเกลียดหรือหวาดกลัว
ู
ดวยพลังของภาษาจึงทําใหเกิดความรัก ความหวาดกลัว ความรังเกียจเกิดขึ้นก็ได