Page 51 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลัภภาษาไทย ม.5
P. 51
๕๒ G P P A1 A2 S
คณะ
๑. รายสุภาพนิยมใชคําสุภาพ คือ คําที่ไมมีรูปวรรณยุกต เปนเกณฑในการแตง
ั
ึ
๒. แตละวรรคมี ๕ คํา บทหนึ่งจะมีกี่วรรคก็ได แตมักจะแตงต้งแต ๕ วรรคข้นไป กอนจบ
ลงทายดวยโคลงสองสุภาพเสมอ
๓. คําสรอยนิยมมีในวรรคสุดทาย ๒ คํา หรือจะมีสลับวรรคก็ได แตเมื่อถึงโคลงสองสุภาพ
ตองงด เพราะมีคําสรอยของโคลงสองสุภาพอยูแลว ๒ คํา การเติมคําสรอยทุกวรรคตองเปนคําสรอย
ชุดเดียวกัน เรียกวา “สรอยสลับวรรค” เชน หมูพลดาษดื่นฟา แลนา กลาสูจูโจมศึก แลนา
ฮึกหาญชาญศึกเชี่ยว แลนา
สัมผัส
ี
ี
ี
๑. คําสุดทายของวรรคหนาตองสงสัมผัสไปยังคําท่ ๑ หรือคําท่ ๒ หรือคําท่ ๓ ของวรรคตอไป
เวนแตสองวรรคสุดทายซึ่งเปนลักษณะของโคลงสองสุภาพ (ดูตามแผนผัง)
๒. ถาคําสุดทายของวรรคหนาเปนคําเอกหรือคําโท คําท่รับสัมผัสตองเปนคําเอกหรือคําโทดวย
ี
ซึ่งรายสุภาพจะบังคับคําเอก ๓ แหง คําโท ๓ แหง ในตําแหนงของโคลงสองสุภาพ
ี
๓. สัมผัสระหวางรายกับโคลงสองสุภาพ คําสุดทายของวรรคสุดทายของรายสัมผัสกับคําท่ ๑
หรือคําที่ ๒ หรือคําที่ ๓ ในวรรคแรกของโคลงสองสุภาพ
รายยาว เรื่อง การแตง
แผนผัง รายยาว
* แผนผังของรายยาวนั้นไมกําหนดจํานวนคําและจํานวนวรรค
ตัวอยาง
จึ่งตรัสวาโอเจาแวนแกวสองสวางอกของแมเอย แมเคยไดรับขวัญเจาทุกเวลา เปนไรเลาเจาจึ่งไมมา
เหมือนทุกวัน มตา หรือวาพระเจาลูกอาสัญสูญสิ้นพระชนมาน อยูในปาพระหิมพานตนี้แลวแล
กัณฑมัทรี
จาก (หนังสืออานกวีนิพนธมหาเวสสันดรชาดก ของกระทรวงศึกษาธิการ, กรมสามัญศึกษา, ๒๔๙๔ : ๒๗๗)

