Page 46 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลัภภาษาไทย ม.5
P. 46
G P P A1 A2 S
๔๗
๒. การซํ้า
ี
ํ
ํ
ํ
การใชคําหรือวลีซ้าในประโยค ๒ ประโยค จะตองซ้าคําหรือวลีท่จําเปน ถาไมใชการซ้าจะทําให
้
ํ
ิ
ํ
เขาใจผดหรือสับสนได ฉะนั้น การซาคําหรือวลีในประโยคจึงมีประโยชน คือ ทาใหใจความชัดเจนยิงขึน
้
่
เชน
• ฉันเปนคนหนึ่งที่ชอบอานหนังสือ เมื่อไดอานหนังสือฉันจะมีความสุขมาก
• เด็กในวันนี้เปนผูใหญในวันหนา เด็กในวันนี้จึงตองมีแบบอยางที่ดีจากผูใหญที่เหมาะสม
ประโยคทั้งสองนี้กลาวถึงสิ่งเดียวกัน จึงใชวลี “อานหนังสือ” และ “เด็กในวันนี้” ซํ้ากัน
ในการซํ้าคําหรือวลีอาจใชคําวา นี้ นั้น โนน นี่ นั่น โนน มาขยายก็ได เชน
• เมืองสุโขทัยเปนแหลงอุดมสมบูรณ ในศิลาจารึกหลักท่ ๑ บันทึกความอุดมสมบูรณ
ี
ของเมืองนี้ไววา “ไพรฟาหนาใส ใครใครคาชาง คา ใครใครคามา คา”
ั
่
ี
่
ื
ุ
้
“เมืองนี” แทนคําวา “เมืองสุโขทย” เพอชวยระบวาเปนเมืองเดียวกับทกลาวถึงในประโยคแรก
ถาในประโยคหนาใชคําขยายแลว มักจะไมใชในประโยคหลังอีก เชน
• ครอบครัวนี้ทุกคนรักและเขาใจกัน ทุกคนในครอบครัวจึงมีความสุข
• แมวตัวนั้นมักจะมานอนอยูที่ริมถนนหนาโรงเรียน จึงเปนแมวที่ทุกคนรูจักเปนอยางดี
การซํ้าคําหรือวลีนอกจากจะใชคําดังกลาวแลว ยังใชคําอื่นได เชน
ื
ู
• ประเพณสงกรานตของไทยจะมีการรดนํ้าดําหัวเพ่อขอพรผใหญ กอเจดียทราย
ี
เลนสาดนํ้ากัน ซึ่งปจจุบันคนไทยยังคงรักษาขนบประเพณีแบบเดิมไว
ประโยคหนาและประโยคหลังใชคําวา “ประเพณี” ซ้ากัน เพราะกลาวถึงสิ่งเดียวกัน และใช
ํ
ลักษณนามกับประมาณวิเศษณบอกลําดับในประโยคหลัง เพ่อใหเขาใจวาประเพณีสงกรานตในปจจุบัน
ื
ยังคงทํากิจกรรมเหมือนที่กลาวไวในประโยคหนา
๓. การละ
ํ
ประโยคบางประโยคเมื่อมีประธาน เหตุการณ หรือสภาพอยางเดียวกัน ไมจําเปนตองกลาวซ้า ๆ กัน
การละคําหรือวลีจะทําใหประโยคสละสลวยขึ้น เชน
• แมรดนํ้าตนไม ลางจาน ทํากับขาว แลวก็อาบนํ้า
ี
• ดาวพลูโตเปนดาวเคราะหแคระในแถบไคเปอร เคยถูกจัดเปนดาวเคราะหดวงท่ ๙ ในระบบ
สุริยะจักรวาล
ี
ู
ั
ประธานท่ละไว คือ “แม” และ “ดาวพลูโต” ใชเพียงคร้งเดียวก็สามารถเขาใจไดวาใครเปนผทํา
กิจกรรมตาง ๆ มีลักษณะเปนอยางไร หรือถาอยูในสภาพเหตุการณเดียวกันก็อาจละขอความได เชน
• รัฐบาลตองการสงเสริมประชาธิปไตยใหเกิดกับทุกคน โรงเรียนก็เชนเดียวกัน
• ทุกคนเคยคิดวาเรียนภาษาไทยยาก แตฉันยังไมเคย

