Page 53 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลัภภาษาไทย ม.5
P. 53

๕๔      G    P P  A1 A2 S



               ๒.  กําหนดวัตถุประสงคและแนวคิดในการแตงรายสุภาพใหชัดเจน โดยสามารถเขียนออกมาเปน
          ประเด็นในลักษณะของการวางโครงเรื่องอยางลักษณะของการเขียนรอยแกวกอนก็ได เชน
                                                                               ี
                                                    ื
                 หากนักเรียนตองการแตงรายสุภาพ เร่อง แสดงมุทิตาจิตแดอาจารยท่เกษียณอายุราชการ
          นักเรียนอาจมีการเขียนแนวคิดออกมาเปนประเด็น ดังนี้

                   •  การกลาวถึงคุณความดี

                   •  การกลาวความรูสึกที่มีตออาจารย
                   •  การกลาวอวยพร

                                                                    ื
                                        ี
                                        ่
               ๓.  พยายามเลือกใชถอยคําทสื่อความหมายและเหมาะสมกับเร่องและโอกาสในการแตง สําหรับ
          รายสุภาพตองคํานึงถึงสงสัมผัสระหวางวรรค
                        เกษียณเกษมสันต  คืนวันนั้นผันเวียน  นักเรียนคิดคํานึง  ถึงครูผูสรางศิษย

                 คิดถึงอยูมิคลาย  มิวายปลอยวาง  ผูนําทางปญญา  พัฒนาความคิด  ผูประสิทธิ์ประสาท
                 ขออํานาจเทวา  นั้นมาดลบันดาล  ชวยประทานพรให  ครูไดสุขเลิศลํ้า  สิ่งศักดิ์สิทธิ์จุนคํ้า

                 กอเกื้อชั่วฟา ดินเอย

                                                        
                 จากการแตงคําประพันธขางตนจะเห็นวาผูแตงไดคํานึงและระมัดระวังถึงการสงสัมผัส
                                                                           ี
                                                                                        
          ระหวางวรรค กลาวคือ คําสุภาพตองสงสัมผัสกับคําสุภาพดวยกัน หรือคําทมีรูปวรรณยุกตใดก็ตอง
                                                                           ่
          สงรับสัมผัสกับคําที่มีรูปวรรณยุกตนั้น รวมถึงในตอนจบตองลงทายดวยโคลงสองสุภาพดวยเสมอ
                                           ั
               ๔.  ในการแตงคําประพันธทุกคร้งควรมีการตรวจทานความถูกตองของฉันทลักษณ และขัดเกลา
          ถอยคําและภาษาที่ใชใหไพเราะ สละสลวย และสื่อความไดชัดเจนมากที่สุด
               จากคําประพันธขางตน หากพิจารณาจะเห็นวาสามารถปรับแกไขคําประพันธใหไพเราะข้นไดอีก
                                                                                         ึ
          เชน ในวรรค “คิดถึงอยูมิคลาย มิวายปลอยวาง” การใชคํายังไมร่นหู หรือบางคําอาจสื่อความหมาย
                                                                  ื
                                                              
                                                            ี
          ไมชัดเจน หรือไมถูกตอง ในข้นตอนหลังการแตงนี้เองท่ผูแตงควรจะตองตรวจสอบและปรับแก
                                     ั
          เพื่อใหคําประพันธสมบูรณยิ่งขึ้นไป ดังนี้
                        เกษียณเกษมสันต  คืนวันนั้นผันเวียน  นักเรียนคิดคํานึง  ถึงครูผูสรางศิษย

                 คิดถึงพระคุณครู  สอนใหรูใหทํา  ผูนําทางปญญา  พัฒนาความคิด  ผูประสิทธิ์ประสาท
                 ขออํานาจเทวา  นั้นมาดลบันดาล  ชวยประทานพรให  ครูไดสุขเลิศลํ้า  สิ่งศักดิ์สิทธจุนคํ้า

                 กอเกื้อชั่วฟา ดินเอย
   48   49   50   51   52   53   54   55