Page 52 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลัภภาษาไทย ม.5

G P P A1 A2 S
๕๓

คณะ
๑. รายยาว ๑ บท ไมจํากัดจํานวนคําและจํานวนวรรค จะแตงใหยาวเทาไรก็ได แตละวรรคจะมี

ั
ื
ึ
จํานวนคําต้งแต ๕ คําข้นไป แตไมควรยาวเกินระยะหายใจคร้งหนึ่ง ๆ เพ่อใหอานไดตลอดวรรค
ั
โดยไมขาดจังหวะ
๒. เมื่อจบวรรคไมนิยมใชคําสุดทายเปนคําตาย
๓. เมื่อจบความตอนหนึ่ง ๆ มักลงทายดวยคําวา นั้นแล นั้นเถิด นี้แล ฉะนี้แล ดวยประการฉะนี้

สัมผัส

๑. คําสุดทายของวรรคแรกสงสัมผัสกับคําใดคําหนึ่งในวรรคตอไป โดยไมกําหนดวาตองเปนคําใด

แตอยาใหชิดกับคําสุดทายของวรรค
๒. ถาคําสงสัมผัสเปนคําเอกนิยมรับสัมผัสดวยคําเอก ถาคําสงสัมผัสเปนคําโทนิยมรับสัมผัส

ดวยคําโท
๓. นิยมใชสัมผัสอักษรเปนสัมผัสใน เชน

• แกวเกดพิกุลแกมกับกาหลง

• ใบชอุมประชุมชอเปนฉัตรชั้นดั่งฉัตรทอง

• พระพายพัดรําเพยทุกกิ่งกาน

เพิ่มเติมเสริมความรู

รายยาวมักใชแตงเทศนหรือบทสวดที่เปนทํานอง เชน เทศนธรรมวัตร เทศนมหาชาติ เมื่อจบความ

ี
ึ
ตอนหนึ่งท่ลงทายวา “นั้นแล” หรืออื่น ๆ จะเรียกวา “แหล” หนึ่ง ซ่งยอมาจากคําวา “นั้นแล” นั่นเอง
เพราะเมื่อวาเปนทํานองจะไดยินเสียง “นั้นแล” เปน “นั้นแหล”
จาก (กําชัย ทองหลอ, ๒๕๕๖ : ๔๑๒)

การแตงคําประพันธประเภทราย

เนื่องจากคําประพันธประเภทรายเปนคําประพันธชนิดที่ไมจํากัดความยาว ไมมีการกําหนดจํานวนวรรค

ที่แนนอนในการแตง ดังนั้นการเตรียมตัวและวางแผนในการแตงถือเปนเรื่องสําคัญที่จะทําใหคําประพันธนั้น
สื่อความไดตรงประเด็น ไมยืดยาวหรือวกวน ในที่นี้จะกลาวถึงเฉพาะรายสุภาพไวเปนแนวทาง ดังนี้

ั
๑. ศึกษาและทําความเขาใจระเบียบฉันทลักษณของรายสุภาพอยางรอบดาน ท้งจํานวนคํา คณะ
และสัมผัส