Page 9 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลักภาษาไทย ม.2
P. 9

G    P A1 A2 S
                                                                          P
                                                                                               9


              ข้อควรระวัง
                               คำายืมภาษาบาลีสามารถตัดรูปพยัญชนะซ้อนออกได้ หากตัวสะกดตัวตาม
          เป็นตัวเดียวกันหรืออยู่ในวรรคเดียวกัน จึงต้องระมัดระวังในการพิจารณาหลักตัวสะกดและตวตาม
                                                                                           ั
          ในภาษาบาลี เช่น กิจจา เป็น กิจ  จิตต์ เป็น จิต  กัปป์ เป็น กัป  ทิฏฐิ เป็น ทิฐิ  วุฑฒิ เป็น วฒ
                                                                                              ุ
                                                                                                ิ
                                                         ั
                             ำ
                        ิ
                                                           ื
                                                                       ิ
                                                         ้
                                                           ้
          (กระทรวงศึกษาธการ, สานักงานคณะกรรมการการศึกษาขนพนฐาน, สำานักวชาการและมาตรฐานการศึกษา,
          สถาบันภาษาไทย, ๒๕๖๔, น. ๑๒๗)
                       พยัญชนะเศษวรรค ที่เป็นตัวสะกดได้มี ๕ ตัว ได้แก่ ย ล ว ส และ ฬ มีหลักเกณฑ์ ดังน ี้

                       •  ตัว ย เป็นตัวสะกดได้ เมื่อมีตัว ย หรือ ห ตามหลัง เช่น อัยยิกา

                       •  ตัว ล เป็นตัวสะกดได้ เมื่อมีตัว ล ย หรือ ห ตามหลัง เช่น มัลลิกา กัลยา
                       •  ตัว ว และ ฬ  เป็นตัวสะกดได้ เมื่อมีตัว ห ตามหลัง เช่น ชิวหา วิรุฬห์ อาสาฬห์


                        ั
                    ำ
                   สาหรบในภาษาสันสกฤต ตัวสะกดกับตัวตามไม่ต้องเรียงลำาดับตามแบบภาษาบาลีก็ได้ เช่น
                                               ์
         แถวที่ ๓ สะกด ใช้แถวที่ ๕ ตาม เช่น  ปราชญ  อาชญา  สรรเพชญ์ และตัวสะกดกับตัวตามเป็นพยัญชนะ
         ต่างวรรคก็ได้  เช่น  อัคนี  อาตมา  สัปดาห์

                ๔.  คำาที่เขียนด้วย ฬ เป็นภาษาบาลี ในขณะที่ภาษาสันสกฤตนิยมใช้ ฑ เช่น


                               ภาษาบาลี                     ภาษาสันสกฤต
                                 กีฬา                           กรีฑา

                                 จุฬา                            จุฑา


                  ท้งนี้ต้องเป็นคำาท่ไม่ปรากฏตัวสะกดและตัวตาม เช่นคำาว่า จัณฑาล แม้จะมี ฑ ปรากฏแตก็
                                                                                              ่
                                  ี
                     ั
          จัดเป็นภาษาบาลี เนื่องจากมีตัวสะกดและตัวตามเป็นไปตามหลักการ
                ๕.  คำาที่ปรากฏ รร (ร หัน) เป็นคำาภาษาสันสกฤต โดยมีที่มาจาก รฺ ที่เรียกว่า ร เรผะ ในภาษา-
          สันสกฤต เช่น ธรรม สวรรค์ อรรณพ จรรยา กรรม

                ๖.  คาควบกลำ้านิยมในภาษาสันสกฤต แต่ไม่นิยมในภาษาบาลี เช่น ปฐม ในภาษาบาลี และ ประถม
                     ำ
                                                                                    ้
                                                                                               ้
          ในภาษาสันสกฤต คำาว่า อินฺท ในภาษาบาลี อินฺทฺร  (อินทร์) ในภาษาสนสกฤต ทงนี คำาควบกลำา
                                                                         ั
                                                                                  ั
                                                                                  ้
                                                                       ำ
          ในภาษาสันสกฤต เมื่อออกเสียงในภาษาไทยอาจไม่ได้ออกเสียงควบกล้าก็ได้ทาให้ยากต่อการสังเกต
                                                                             ำ
          เช่น จนฺทฺร (จันทร์)
   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14