Page 8 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลักภาษาไทย ม.2
P. 8

P
         8      G G  P A1 A2 S


                ลักษณะของคำาที่มาจากภาษาต่างประเทศ


            ภาษาบาลี-สันสกฤต

                                  ี
                                           ั
                   ี
                   ่
                                                                   ้
                                                                                    ่
                                                                                       ็
                                                    ็
                                                            ี
                                                            ่
                คำาทมาจากภาษาบาลและภาษาสนสกฤตเปนภาษาทนำามาใชในภาษาไทยจนถือวาเปนแม่ภาษา
                                                   ึ
          จะเห็นได้จากวรรณคดีและคำาใหม่ท่บัญญัติข้นใช้ในภาษาไทย มีหลักการสังเกตความแตกต่าง
                                          ี
          จำาแนกเป็นข้อ ๆ (กำาชัย ทองหล่อ, ๒๕๕๖, น. ๑๓๘-๑๔๗) ดังนี้
                ๑.  สระในภาษาบาลีมี ๘ ตัว คือ อะ อา อิ อี อุ อู เอ โอ
                   สระในภาษาสันสกฤตมี ๑๔ ตัว คือ อะ อา อิ อี อุ อู เอ โอ ไอ เอา ฤ ฤๅ ฦ ฦๅ
                ๒.  พยัญชนะในภาษาบาลีมี ๓๓ ตัว ดังนี้
                               แถวที่  ๑          ๒          ๓          ๔            ๕
                 พยัญชนะวรรค
                 วรรคกะ               ก           ข          ค          ฆ            ง

                 วรรคจะ               จ           ฉ          ช          ฌ           ญ

                 วรรคฏะ               ฏ           ฐ          ฑ          ฒ           ณ

                 วรรคตะ               ต           ถ          ท          ธ            น
                 วรรคปะ               ป           ผ          พ          ภ            ม


                  เศษวรรค     ย  ร  ล  ว  ส  ห  ฬ    ำ


                พยัญชนะในภาษาสันสกฤตมี ๓๕ ตัว คือมีตัว ศ ษ เพ่มเข้ามาอีก ๒ ตัว นอกนั้นเหมือนกับ
                                                                ิ
          พยัญชนะในภาษาบาลี

                                      ี
                ๓.  ตัวสะกดในภาษาบาลจะมีพยัญชนะตามหลัง คือ พยัญชนะวรรค และพยัญชนะเศษวรรค
                                                                                             ี
                                                                         ี
                                                                                 ี
                  พยัญชนะวรรคท่ใช้เป็นตัวสะกดได้ คือ พยัญชนะวรรคแถวท่ ๑ แถวท่ ๓ และแถวท่ ๕
                                  ี
          ของวรรคเท่านั้น นอกนั้นเป็นตัวสะกดไม่ได้ โดยภาษาบาลีจะต้องมีตัวสะกดตัวตามเป็นไปตามหลักเกณฑ์
          เท่านั้น ดังนี้
                       พยัญชนะแถวท  ๑ เป็นพยัญชนะสะกดได้ก็ต่อเมื่อพยัญชนะแถวท่ ๑ หรือ ๒
                                                                                     ี
                                      ่
                                      ี
          ในวรรคเดียวกันตามหลัง  เช่น  สักกะ  ทุกข์  ปัจจัย  มัจฉา  อัตตา  วัตถุ  ปัปผาสะ
                                      ี
                                                                                     ี
                       พยัญชนะแถวท่  ๓ เป็นพยัญชนะสะกดได้ก็ต่อเมื่อพยัญชนะแถวท่ ๓ หรือ ๔
          ในวรรคเดียวกันตามหลัง  เช่น อัคคี  พยัคฆ์  วิชชา  มัชฌิมา  ลัทธิ  คัพภะ
                       พยัญชนะแถวท่ ๕ เป็นตัวสะกดได้ก็ต่อเมื่อมีพยัญชนะตัวใดตัวหนึ่งในวรรคเดียวกัน
                                     ี
          ตามหลังได้ทั้งแถว เช่น  สันติ  ปัญญา  กังขา  อัญชลี  นันทิ  อัมพร  สงฆ์  คัมภีร์
   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13