Page 13 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลักภาษาไทย ม.2
P. 13
G G P A1 A2 S
P
13
ภาษาจีน
จีนเป็นประเทศที่มีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาล มีพลเมืองมาก และมีความเจริญทางศิลปวิทยาการ
ำ
ต่าง ๆ หลายประการ ภาษาจีนจึงเป็นภาษาท่มีใช้ในชีวิตประจาวันมาเป็นระยะเวลานานนับต้งแต่
ั
ี
ี
มีการค้าขายกับชาวจีน คำาท่ใช้ในภาษาจีนไม่ใช่สำาเนียงภาษาจีนเพียงถิ่นใดถิ่นหนึ่ง หากแต่เป็น
การผสมผสานตามแหล่งที่มาของคำานั้น ๆ รวมทั้งปรับเปลี่ยนเสียงเพื่อให้สอดคล้องกับระบบการออกเสียง
ของภาษาไทย (นวรัตน์ ภักดีคำา, ๒๕๕๓, น. คำานำา) มีหลักการสังเกต ดังนี้ (วิไลศักดิ์ กิ่งคำา, ๒๕๕๖,
น. ๓๔-๓๘)
ี
ำ
๑. คาท่ยืมมาจากภาษาจีนมักมีเสียงวรรณยุกต์ตรี หรือจัตวา เพ่อรักษาเสียงของภาษาเดิม
ื
ี
ี
ั
อาจเพ้ยนหรือเปลี่ยนไปบ้าง แต่ความหมายยังคงเดิม เช่น กก-ก๊ก เกาอี๊-เก้าอ้ ตัว-ต๋ว ไต้–ไถ้
จับไฉ่-จับฉ่าย เป๊าะ-โป๊ะ ก๊วงเชี้ยง–กุนเชียง
๒. มีพยัญชนะต้นเป็นอักษรกลางเป็นส่วนใหญ่ เช่น กวยจั๊บ ตังเก จับกัง เอี๊ยม
ำ
๓. เป็นคำาพยางค์เดียวและไม่มีเสียงพยัญชนะควบกล้า เช่น เจ โจ๊ก เต้า ตุน เมี่ยง หุ้น ห้าง
ั
๔. มกประสมดวยสระประสมเสียงส้นในภาษาไทย คือ /เอียะ/ และ /อัวะ/ เป็นส่วนใหญ่ เช่น
ั
้
เปาะเปี๊ยะ แป๊ะเจี๊ยะ กอเอี๊ยะ โอยัวะ
ตัวอย่างคำาที่มาจากภาษาจีน
อาหาร
เกี๊ยว เกาเหลา เย็นตาโฟ ซาลาเปา เต้าเจี้ยว บะหมี่ แป๊ะซะ โอเลี้ยง เต้าหู้ เต้าฮวย บ๊ะจ่าง
ธุรกิจ
เจ้าสัว เจ๊ง เซ้ง ตุน ยี่ห้อ โสหุ้ย ห้าง หุ้น ฮั้ว
พืช ผัก ผลไม้
เก๊กฮวย โป๊ยเซียน กุยช่าย ตั้งโอ๋ กาน้า ขึ้นฉ่าย กวยจี๊ สาลี่ ลิ้นจี่
เบ็ดเตล็ด
กิเลน แซยิด ฉุน เต็ง ไต้ฝุ่น อั้งโล่ เฮี้ยว เก๊ะ ปุ้งกี๋ โต๊ะ โละ เซียมซี
ความหมาย
คำา คำา ความหมาย
เมล็ดแตงโมต้มแล้วตากให้แห้งใช้ขบเคี้ยว
กวยจี๊ เมล็ดแตงโมต้มแล้วตากให้แห้งใช้ขบเคี้ยว
กวยจี๊
เกาเหลา แกงมีลักษณะอย่างแกงจืด คือ ไม่ใช่แกงเผ็ด แกงส้ม
แกงมีลักษณะอย่างแกงจืด คือ ไม่ใช่แกงเผ็ด แกงส้ม
เกาเหลา
ใบทำานายโชคชะตาตามศาลเจ้าหรือวัด มีเลขหมายเทียบกับเลขหมายบนติ้วที่เสี่ยงได้
เซียมซี
เซียมซี ใบทำ า นายโชคชะตาตามศาลเจ้าหรือวัด มีเลขหมายเทียบกับเลขหมายบนติ้วที่เส ี่ยงได้
า
ด้วยถั่วเหลืองที่มีลักษณะแข็งตัว
เต้าฮวย ชื่อของหวานชนิดหนึ่ง ทำาด้วยถั่วเหลืองที่มีลักษณะแข็งตัว
ชื่อของหวานชนิดหนึ่ง ทำ
เต้าฮวย
