Page 18 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลักภาษาไทย ม.2

P
18 G G P A1 A2 S

ภาษาชวา-มลาย ้

ี
ภาษาไทยรับคำายืมภาษาชวา-มลายูมาใช้เนื่องจากปัจจัยด้านภูมิศาสตร์ท่ประชาชนสองชาติ คือ
ประเทศไทยและประเทศมาเลเซียติดต่อและแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกัน โดยเฉพาะคนไทยแถบจังหวัด
ี
ั
่
ชายแดนภาคใต้ทอาจใช้ภาษามลายูในการติดต่อสื่อสารกัน อีกท้งคำายืมภาษาชวา-มลายูยังปรากฏ
ในวรรณคดีไทยอย่างเรื่อง อิเหนาและดาหลังอีกด้วย (อรรถวิทย์ รอดเจริญ, ๒๕๖๖, น. ๑๗๘-๑๘๑)
ลักษณะของคำาที่มาจากภาษาชวา-มลายู มีหลักการสังเกต ดังนี้ (กระทรวงศึกษาธิการ, สำานักงาน
คณะกรรมการการศึกษาข้นพ้นฐาน, สานักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา, สถาบันภาษาไทย, ๒๕๖๔,
ื
ั
ำ
น. ๒๒๖-๒๒๗)
๑. คำายืมที่มาจากภาษาชวา-มลายูส่วนใหญ่เป็นคำา ๒ พยางค์ หรือมากกว่า

๒. คำายืมท่มาจากภาษาชวา-มลายูสวนใหญมีการเติมหนาคำาดวยหนวยคำาเติมหนา (prefix)
ี
้
่
่
้
่
้
และหน่วยคำาเติมหลัง (suffix) เพื่อให้เกิดคำาใหม่มีความหมายใหม่
๓. คำายืมที่มาจากภาษาชวา-มลายูไม่มีเสียงพยัญชนะควบกล้า
ำ
๔. คำายืมที่มาจากภาษาชวา-มลายูส่วนใหญ่ไม่ปรากฏรูปวรรณยุกต์
ตัวอย่างคำาที่มาจากภาษาชวา-มลาย ้
กระดังงา กริช กระจูด กำายาน จำาปาดะ

ตะเบ๊ะ ตุนาหงัน ทุเรียน น้อยหน่า บุหงารำาไป

บูดู มังคุด ปาเต๊ะ สาคู อุรังอุตัง

ตัวอย่างคำาภาษาชวา-มลายในภาษาถิ่นไทยใต้
้

า
ความหมาย
ศัพท์
คำ
คำาศัพท์ ความหมาย
สับปะรด
ยาหนัด สับปะรด
ยาหนัด
กาหยู มะม่วงหิมพานต์
กาหยู
มะม่วงหิมพานต์
วันทยหัตถ์
ตะเบ๊ะ
ตะเบ๊ะ วันทยหัตถ์
ตัวอย่างคำาภาษาชวา-มลายในวรรณคดีไทย
้
คำ
ศัพท์
คำาศัพท์ ความหมาย
า
ความหมาย
สวรรค์
กระยาหงัน
กระยาหงัน สวรรค์
บุหลัน
บุหลัน พระจันทร์
พระจันทร์
บุหรง
บุหรง นก นก