Page 15 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลักภาษาไทย ม.2

G G P A1 A2 S
P
15

ภาษาญี่ปุ่น

ุ
ี
ี
ุ
ี
ญ่ป่นเป็นประเทศท่มีความเจริญก้าวหน้าในทุก ๆ ด้าน ภาษาญ่ป่นได้นำามาใช้แพร่หลาย
ในภาษาไทย เพราะในยุคปัจจุบันเป็นยุคของข้อมูลข่าวสารท่เราสามารถติดต่อกับประเทศอ่น ๆ ได้ท่วโลก
ี
ั
ื
มีหลักการสังเกต ดังนี้ (ลลิตา โชติรังสียากุล, ๒๕๔๕, น. ๑๒-๑๗) และ (อรรถวิทย์ รอดเจริญ, ๒๕๖๖,
น. ๒๖๙)
ุ
ี
ี
๑. คำายืมท่มาจากภาษาญ่ป่นส่วนใหญ่เป็นคาทับศัพท์ ออกเสียงตามคำาเดิม เช่น โมจิ (Mochi:
ำ
ำ
ำ
ั
ขนมชนิดหนึ่ง นำาข้าวเหนียวมาตาป้นเป็นก้อน ๆ ไม่มีไส้ แต่ไทยนำามาทาเป็นขนมใส่ไส้ถั่วเขียวบด)
โชยุ (Shoyu: นำ้าซีอิ๊วญี่ปุ่น) คาราเต้ (Karate: ศิลปะการต่อสู้ด้วยมือเปล่าโดยใช้อวัยวะต่าง ๆ เช่น มือ
เท้า ศอก ศีรษะ ที่ฝึกจนแข็งแกร่ง) เท็มปูระ (Tempura: กุ้งชุบแป้งทอด เรียกว่า กุ้งเท็มปูระ)
๒. คำายืมที่มาจากภาษาญี่ปุ่นส่วนใหญ่ใช้เป็นชื่อเฉพาะ เช่น ฮอกไกโด คาวาซากิ มารูโกะ
ุ
ี
๓. คำายืมท่มาจากภาษาญ่ป่นส่วนใหญ่ไม่ปรากฏรูปวรรณยุกต์ เมื่อไทยรับคำามาใช้จึงมีการใช้รูป
ี
และเสียงวรรณยุกต์ให้เข้ากับภาษาของตนเอง
๔. คำายืมที่มาจากภาษาญี่ปุ่นส่วนใหญ่ไม่มีตัวสะกด
๕. ภาษาญี่ปุ่นมีเสียงสระเพียง ๕ เสียง คือ อะ อิ อุ เอะ โอะ คำายืมที่มาจากภาษาญี่ปุ่นส่วนใหญ่
เป็นสระเสียงสั้น

ตัวอย่างคำาที่มาจากภาษาญี่ปุ่น (อรรถวิทย์ รอดเจริญ, ๒๕๖๖, น. ๒๗๐)

กิโมโน เกอิชา คาราเต้ เค็นโด้ คูโรบูตะ

โชกุน ซากุระ ซาชิมิ ซาบะ เซ็น
ซามูไร ซูโม่ ไดฟูกุ ยูโด ราเม็ง

วาซาบิ สาเก สึนามิ สุกียากี้ อานิเมะ

ความหมาย
คำา คำา ความหมาย
ครื่องแต่งกายประจำ
กิโมโน เครื่องแต่งกายประจำาชาติของชาวญี่ปุ่น เป็นเสื้อคลุมตัวยาวคาดทับ
เ
กิโมโน
า
ชาติของชาวญี่ปุ่น เป็นเสื้อคลุมตัวยาวคาดทับ
ด้วยผ้าคาดเอว
ด้วยผ้าคาดเอว
ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวที่ใช้การเตะ และการฟันด้วยมือเปล่า
คาราเต้
คาราเต้ ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวที่ใช้การเตะ และการฟันด้วยมือเปล่า
เค็นโด้ ศิลปะการต่อสู้ด้วยไม้
เค็นโด้
ศิลปะการต่อสู้ด้วยไม้
โชกุน ตำาแหน่งผู้บริหารแผ่นดินญี่ปุ่นสมัยโบราณ
โชกุน
ตำ
า
แหน่งผู้บริหารแผ่นดินญี่ปุ่นสมัยโบราณ
ชื่อปลาทะเลชนิดหนึ่ง
ซาบะ
ซาบะ ชื่อปลาทะเลชนิดหนึ่ง
ชื่อไม้ยืนต้นของญี่ปุ่น
ซากุระ
ซากุระ ชื่อไม้ยืนต้นของญี่ปุ่น