Page 7 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลักภาษาไทย ม.2
P. 7
G P A1 A2 S
P
7
ลักษณะของคำาไทยแท้
เนื่องจากภาษาไทยมีการยืมคำาภาษาต่างประเทศเข้ามาใช้จานวนมาก การพิจารณาว่าคำาใด
ำ
เป็นคำาไทยแท้นั้นมีหลักในการสังเกต ดังนี้
๑. สะกดตรงตามมาตรา ดังตัวอย่างต่อไปนี้
❁ แม่กง เช่น ลิง สูง ของ ❁ แม่กม เช่น กุม ลืม ยอม
❁ แม่เกย เช่น ยาย สวย เลย ❁ แม่เกอว เช่น สาว เอว แจว
❁ แม่กก เช่น บอก รัก นก ❁ แม่กด เช่น เป็ด คัด วาด
❁ แม่กน เช่น ขัน สอน ยืน ❁ แม่กบ เช่น พับ เจ็บ หาบ
้
์
ี
ำ
็
ั
่
ำ
๒. มกเปนคาพยางคเดยว เช่น ฉัน เธอ สง ตา ดิน นา บน ล่าง หมา ชาง ม้า รก ชอบ ไป
ำ
ู
้
ั
อย่างไรก็ตามคำาไทยแท้สามารถมีหลายพยางค์ได้ด้วยวิธีการต่าง ๆ ดังนี้
การเพิ่มเสียง อาจเพิ่มที่หน้าคำา หรือกลางคำาก็ได้ เช่น
❁ โดด เป็น กระโดด ❁ หนึ่ง เป็น ประหนึ่ง
❁ ลูกดุม เป็น ลูกกระดุม ❁ ลูกพรวน เป็น ลูกกระพรวน
การกร่อนเสียง มักเป็นเสียงของคำาแรกที่ค่อย ๆ หายไปจากการใช้ภาษา เช่น
❁ อันไร เป็น อะไร ❁ ตาวัน เป็น ตะวัน
❁ หมากม่วง เป็น มะม่วง ❁ ฉันนั้น เป็น ฉะนั้น
การกลมกลืนเสียง พยัญชนะต้นของคำาหลังกลายเป็นเสียงเดียวกันกับพยัญชนะท้าย
ของคำาหน้า เช่น
❁ อย่างไร เป็น ยังไง
❁ อย่างนี้ เป็น ยังงี้
❁ ทีเดียว เป็น เทียว
๓. ไม่ใช้เครื่องหมายทัณฑฆาต คำาที่ใช้เครื่องหมายทัณฑฆาตมักเป็นคำายืมจากภาษาต่างประเทศ
้
๔. ใชวรรณยุกต คำาไทยแท้จะใช้วรรณยุกต์เพ่อกำากับความหมายของคำาอยู่เสมอ เช่น
ื
์
สัน-สั่น-สั้น คา-ค่า-ค้า ไข-ไข่-ไข้
๕. ไม่นิยมใช้พยัญชนะ ฆ ฌ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ศ ษ ฬ คำาที่เขียนด้วยพยัญชนะเหล่านี้มักเป็น
ั
คำาที่มาจากภาษาบาลีและภาษาสันสกฤต แต่ยกเว้นคำาต่อไปนี้ ได้แก่ ระฆง ฆ้อง ฆ่า เฆี่ยน ศึก เศิก ศอก
เศร้า จัดเป็นคำาไทยแท้
