Page 30 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลัภภาษาไทย ม.5
P. 30

G G  P   A1 A2 S
                                                                                              ๓๑


               คําไทยกับคําภาษาอังกฤษ


                            คําไทย           คําภาษาอังกฤษ          คําซอน

                       ตรวจ                เช็ก                ตรวจเช็ก
                       แจก                 ฟรี                 แจกฟรี



               คําไทยกับคําภาษาเขมร


                            คําไทย           คําภาษาเขมร            คําซอน
                       กลา                หาญ                 กลาหาญ

                       เงียบ               สงัด                เงียบสงัด


               หากพิจารณาลักษณะของคําซอนระหวางคําไทยกับคําไทยในภาษาถิ่น  หรือคําไทยกับ
                                                                                   ึ
          คําภาษาตางประเทศแลวนั้น จะเห็นวาคําซอนนอกจากจะทําใหความหมายชัดเจนข้นแลว ยังชวย
          ในการแปลความหมายของคําในภาษาถิ่นและคําภาษาตางประเทศอีกดวย (บรรทัดฐานภาษาไทย เลม ๒ :

                                                                                          ื
          คํา การสรางคําและการยืมคํา ของกระทรวงศึกษาธิการ, สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพ้นฐาน,
          สํานักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา, สถาบันภาษาไทย, ๒๕๖๔ : ๕๗)


               คําซํ้า


               คําซํ้า คือ คําที่นํามาประกอบกันโดยใชเครื่องหมายไมยมก (ๆ) คําที่นํามาซํ้ากันนั้นตองมีลักษณะ
          เหมือนกัน เปนการเขียนหรือออกเสียงซํ้าคําเดิมใหตอเนื่องกัน ดังนี้

          ลักษณะความหมายของคําซํ้า

                ความหมายเปนพหูพจน เชน

                 ลูก ๆ ของผมไมอยูบานสักคน

                 แสดงใหเห็นวาผูพูดมีลูกมากกวา ๑ คน

                 เขาเปนที่รักของเพื่อน ๆ
                 แสดงใหเห็นวาเพื่อนที่รัก “เขา” มีมากกวา ๑ คน

                ความหมายไมเฉพาะเจาะจง เชน
                 ผมไปเที่ยวแถว ๆ บานคุณ

                 แสดงถึงการบอกบริเวณหรือสถานที่ที่ไมไดชัดเจน

                 ฉันชอบไปดูภาพยนตรที่หางสรรพสินคาตอนคํ่า ๆ คนไมแนนดี

                 แสดงถึงการบอกเวลาอยางกวาง ๆ ไมไดกําหนดแนชัดวา “คํ่า ๆ” คือเวลาเทาไร
   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35