Page 34 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.2
P. 34

G G  P             S     59
                                                                            P A1 A2


                ตอนที่ ๒ กรีนิรมิต กล่าวสรรเสริญพระคเณศเทพเจ้าแห่งศิลปวิทยา เป็นผู้สร้างช้างตระกูล

             ต่าง ๆ จับระบำาโดยช้าง ๘ ตระกูล ซึ่งประจำาทิศทั้ง ๘ ถวายบังคมพระคเณศแล้วเริงระบำา ยักษ์
             ออกมาไล่จับช้าง พระคเณศสู้กับยักษ์ และขับไล่ยักษ์ไปได้ พระคเณศจึงมอบช้างให้ท้าวโลกบาลและ

             มีกระบวนแห่พระยาช้างเผือก
                ตอนที่  ๓  วิศวกรรม�  กล่าวสรรเสริญพระวิศวกรรมเทพผู้ให้กำาเนิดการก่อสร้างและ
             ช่างนานาชนิด การแสดงระบำาเริ่มด้วยพระวิศวกรรมออกมารำา นางวิจิตรเลขาออกมารำาทำาท่าวาดภาพ

             และพระรูปการมารำาทำาท่าปั้นรูป ปิดท้ายด้วยระบำานพรัตน์
                ตอนที่ ๔ ส�มัคคีเสวก กล่าวถึงความสามัคคีในหมู่ราชเสวก ให้ยึดมั่นจงรักภักดี แล้วจับระบำา

             ราชเสวก ๒๔ หมู่ แต่งกายเต็มยศเดินแถวสวนสนามจนครบ จากนั้นทุกคนออกมาร้องเพลง
             แสดงความจงรักภักดี






                                          อ่�นแล้วคิด พินิจเรื่องร�วว
                                        อ่�นแล้วคิด พินิจเรื่องร�


                                              ื
                           นักเรียนอ่�นออกเสียงเรอง บทเสภ�ส�มัคคีเสวก ตอน วิศวกรรม� และส�มัคคีเสวก
                                              ่
                           โดยคำนึงถึึงสงต่อไปน ี ้
                                      ่
                                      ิ
                              อ่านออกเสียงชัดเจน ถูกต้อง คล่องแคล่ว
                              แบ่งวรรคตอนได้ถูกต้อง
                              ใช้น้ำเสียง และความดังของเสียงได้เหมาะสม
                              อ่านเป็นทำนองเสนาะได้อย่างไพเราะ                           เรื่อง
                                                                                     บทเสภ�ส�มัคคีเสวก
                                                                                      ตอน วิศวกรรม�
                                    บทเสภ�ส�มัคคีเสวก ตอน วิศวกรรม�


                               อันชาติใดไร้ศ�นติสุขสงบ           ต้องมัวรบราญรอนหาผ่อนไม่
                         ณ ชาตินั้นนรชนไม่สนใจ                   ในกิจศิลปะวิไลละว�ดงาม
                         แต่ชาติใดรุ่งเรืองเมืองสงบ              ว่างการรบอริพลอันล้นหลาม

                         ย่อมจำ�นงศิลปาสง่างาม                   เพื่ออร่ามเรืองระยับประดับประดา
                               อันชาติใดไร้ช่างชำานาญศิลป์       เหมือนน�รินไร้โฉมบรรโลมสง่า

                         ใครใครเห็นไม่เป็นที่จำาเริญตา           เขาจะพากันเย้ยให้อับอาย
                         ศิลปกรรมนำาใจให้สร่างโศก                ช่วยบรรเทาทุกข์ในโลกให้เหือดหาย
                         จำาเริญตาพาใจให้สบาย                    อีกร่างกายก็จะพลอยสุขสราญ

                         แม้ผู้ใดไม่นิยมชมสิ่งงาม                เมื่อถึงยามเศร้าอุราน่าสงสาร
   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39