Page 4 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน นาฏศิลป์ ม.4-6 หน่วยที่ 1
P. 4
วิวัฒนาการของนาฏศิลป์และการละครของไทย
วิวัฒนาการของนาฏศิลป์และการละครของไทย
การแสดงนาฏศิลป์และละครไทยมีความผูกพันกับคนไทยมานาน การแสดงเหล่านี้มีจุดเริ่มต้น
จากการที่มนุษย์หากิจกรรมทำาในยามว่างจากการทำางาน หรือใช้เพื่อการละเล่นในงานต่าง ๆ ใช้เพื่อ
บูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ด้วยการร่ายรำา ร้องเพลง และบรรเลงดนตรี ซึ่งวิวัฒนาการของนาฏศิลป์
และการละครไทยตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีดังนี้
สมัยน่านเจ้า
สันนิษฐานจากหลักฐานว่า “มโนราห์” เป็นละครเรื่องแรกของไทย เกิดการแสดงระบำาต่าง ๆ
เช่น ระบำาหมวก ระบำานกยูง
สมัยสุโขทัย
มีการรับศิลปวัฒนธรรมจากชาติที่นิยมอารยธรรมอินเดีย เช่น พม่า มอญ ขอม และละว้า
ผสมผสานกับศิลปวัฒนธรรมดั้งเดิมของไทย ทำาให้เกิดวิวัฒนาการด้านรำาและระบำาขึ้น มีการ
บัญญัติคำาเรียกศิลปะการแสดงว่า โขน ละคร ฟ้อนรำา
สมัยอยุธยา
มีการพัฒนารูปแบบการแสดงละครรำาขึ้น ๓ ประเภท ได้แก่ ๑) ละครชาตรี (ของเดิม)
๒) ละครนอกปรับปรุงจากละครชาตรี และ ๓) ละครใน (ละครผู้หญิง) บทละครที่ใช้แสดง
ในสมัยนี้ เช่น อิเหนา รามเกียรติ์ อุณรุท มโนราห์ สังข์ทอง การะเกด คาวี ไชยเชษฐ์ มณีพิชัย
สมัยกรุงธนบุรี
ทรงโปรดให้ละครผู้หญิงมาแสดงในงานสมโภช และให้ตัวละครต่าง ๆ เป็นครูฝึกหัด
ละครหลวง ทรงพระราชนิพนธ์บทละครเรื่อง รามเกียรติ์ขึ้น ๔ ตอน ได้แก่ พระมงกุฎประลองศร
หนุมานเกี้ยวนางวานริน ท้าวมาลีวราชว่าความ ทศกัณฐ์ตั้งพิธีทรายกรด (เผารูปเทวดา)
10
