Page 31 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน หลักภาษาไทย ม.2
P. 31
G G P A1 A2 S
31
คำ�ร�ช�ศัพท์
ตัวชี้วัดปล�ยท�ง
• ใช้้คำราช้าศััพท์์ (ท์ ๔.๑ ม. ๒/๔)
ั
ำ
ี
ร�ช�ศพท หมายถึง คำาจาพวกหนึ่งท์่มีลักษณะพิเศัษ เป็นคำาท์่ใช้้สาหรับพระมหากษัตริย์
ำ
์
ี
และเจ้านาย (สำานักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของช้าติ, ๒๕๖๔, น. ๑๐) นอกจากนี้ ราช้าศััพท์์
ในความหมายกว้างไม่ได้ใช้้เพียงเฉพาะพระมหากษัตริย์เท์่านั้น แต่ยังหมายถึงคำาพิเศัษท์ี่ต้องเลือกใช้้
ให้เหมาะสมกับช้นช้ั้นของบุคคล (กำาช้ัย ท์องหล่อ, ๒๕๕๖, น. ๒๐๔)
ราช้าศััพท์์ส่วนมากเป็นศััพท์์ท์่มาจากภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต ภาษาเขมร และคำาไท์ยร่นเก่า
ุ
ี
้
่
ึ
่
ั
มักเปนคำาประสมท์ประกอบขึนด้วยคำาตงแตสองคำาขนไป และกำาหนดใหใช้ในท์ตาสูงตางกัน ซงใน
้
ี
้
้
ำ
ี
่
่
่
่
ึ
็
้
ี
์
้
ั
ระดับช้ั้นนี้จะต้งข้อสังเกตใหศัึกษาถึงราช้าศััพท์ท์่ใช้้เป็นคำาช้นิดต่าง ๆ ว่าแต่ละช้นิดมีลักษณะอย่างไร
ี
และมีวิธีการประกอบคำาเข้าด้วยกันให้สำาเร็จเป็นราช้าศััพท์ท์่มีความหมายถูกต้องตรงกับท์ี่ประสงค์
์
ำ
จะใช้้เท์่านั้น (สานักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของช้าติ, ๒๕๖๔, น. ๑๓-๒๗) โดยมีลำาดับช้ั้นอิสริยยศั
สรุปได้ ดังนี้
๑. พระมหากษัตริย์
๒. พระบรมวงศัานุวงศั ์
๓. สมเด็จพระมหาสมณเจ้า และพระสงฆ์ท์ั่วไป
๔. สุภาพช้น
ชนิดของคำ�น�มร�ช�ศัพท์
๑. น�มร�ช�ศัพท์
้
คำานามท์เปนราช้าศัพท์โดยสวนใหญมักจะตองประกอบคำาอ่นเขาด้วยกัน ท์งประกอบเข้าส่วนหน้าคำา
ั
็
่
ี
่
่
์
ั
ื
้
้
และส่วนท์้ายของคำา โดยการประกอบเข้ากับคำาอื่นนี้มักพิจารณาและแสดงถึงความสำาคัญอันควรยกย่อง
เรียงตามลำาดับลงมา สรุปได้ ดังนี้
๑.๑ คำานามท์่ใช้้คำา “พระบรมร�ช” “พระบรม” ประกอบข้างหน้า จัดเป็นคำานามราช้าศััพท์์
ี
ท์ี่ใช้้เฉพาะพระมหากษัตริย์เท์่านั้น เช้่น
