Page 101 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 101
102 G G P A1 A2 S
P
๗๒(๓๑๘) อุรารานร้าวแยก ยลสยบ
เอนพระองค์ลงทบ ท่าวดิ้น
เหนือคอคชซอนซบ สังเวช
วายชิวาตม์สุดสิ้น สู่ฟ้าเสวยสวรรค์
ฯลฯ
สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงกระทำายุทธหัตถีและมีชัยชนะเหนือพระมหาอุปราชา ฝ่าย
สมเด็จพระเอกาทศรถก็ได้ทำายุทธหัตถีและมีชัยชนะเหนือมางจาชโร หลังจากนั้นไพร่พลฝ่าย
กรุงศรีอยุธยาจึงตามมาทันและได้เข้าต่อสู้กับกองทัพหงสาวดี กองทัพหงสาวดีมิอาจรับมือได้
จึงล่าถอยและแตกพ่ายไป สมเด็จพระนเรศวรมหาราชจึงมีรับสั่งให้สร้างสถูปสวมพระศพของ
พระมหาอุปราชาไว้ที่ตระพังตุ และให้เจ้าเมืองมล่วนนำาข่าวการศึกและการสิ้นพระชนม์ของ
พระมหาอุปราชาไปกราบทูลให้พระเจ้ากรุงหงสาวดีได้ทรงทราบ แล้วจึงยาตราทัพกลับไปยัง
กรุงศรีอยุธยา
สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงปูนบำาเหน็จแก่กลางช้างของพระองค์ และท้ายช้างของ
สมเด็จพระเอกาทศรถซึ่งมีความดีความชอบในการร่วมติดตามทำาศึกยุทธหัตถีด้วยในครั้งนี้
และทรงพิจารณาโทษเหล่าแม่ทัพนายกองที่ตามเสด็จไปไม่ทัน ซึ่งตามกฎพระอัยการศึกแล้วนั้นถือว่า
มีความผิดโทษถึงประหารชีวิต แต่ทรงเห็นว่าใกล้ถึงวันพระแล้ว จึงให้จองจำาเอาไว้ก่อน จนเมื่อถึง
วันแรม ๑๕ คำ่า สมเด็จพระวันรัตวัดป่าแก้วจึงได้มาเข้าเฝ้าฯ พร้อมกล่าวสรรเสริญพระเกียรติยศ
และขอพระราชทานอภัยโทษแก่เหล่าแม่ทัพนายกอง
