Page 98 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 98

P
                                                                     G G  P A1 A2 S            99



              ๕๒(๒๙๘)       โคลง ๒  สองสุริยพงศ์ผ่านหล้า       ขับคเชนทร์บ่ายหน้า

                           แขกเจ้าจอมตะเลง                     แลนา
              ๕๓(๒๙๙)           ไป่เกรงประภาพเท่าเผ้า          พักตร์ท่านผ่องฤๅเศร้า

                           สู้เสี้ยนไป่หนี                     หน้านา
              ๕๔(๓๐๐)           ไพรีเร่งสาดซ้อง                โซรมปืนไฟไป่ต้อง
                           ตื่นเต้าแตกฉาน                      ผ้านนา


                         ยุทธหัตถีระหว่างสมเด็จพระนเรศวรมหาราชกับพระมหาอุปราชา


              ๕๕(๓๐๑)         โคลง ๔  นฤบาลบพิตรเผ้า           ภูวนา ยกแฮ
                           ผายสิหนาทกถา                        ท่านพร้อง
                           ไพเราะราชสุภา                       ษิตสื่อ สารนา

                           เสนอบ่มีข้อข้อง                     ขุ่นแค้นคำาไข       ลิลิตตะเลงพ่าย (๖)
                                                                                       เรื่อง
              ๕๖(๓๐๒)           อ้าไทภูธเรศหล้า                แหล่งตะเลง โลกฤๅ    ยุทธหััตถีระหว่าง
                                                                                   สมเด็จพระนเรศวร-
                           เผยพระยศยินเยง                      ย่านแกล้ว          มหาราชกับพระมหา-
                           สิบทิศทั่วลือละเวง                  หวั่นเดช ท่านนา    อุปราชาและพระมหา-
                                                                                   อุปราชาขาดคอช้าง
                           ไป่เริ่มรอฤทธิแผ้ว                  เผือดกล้าแกลนหนี

              ๕๗(๓๐๓)           พระพี่พระผู้ผ่าน               ภพอุต ดมเอย
                           ไป่ชอบเชษฐ์ยืนหยุด                  ร่มไม้

                           เชิญราชร่วมคชยุทธ์                  เผยอเกียรติ ไว้แฮ
                           สืบกว่าสองเราไสร้                   สุดสิ้นฤๅมี
              ๕๘(๓๐๔)           หัสดีรณเรศอ้าง                 อวสาน นี้นา

                           นับอนาคตกาล                         ห่อนพ้อง
                           ขัตติยายุทธ์บรรหาร                  คชคู่ กันแฮ

                           คงแต่เผือพี่น้อง                    ตราบฟ้าดินกษัย
              ๕๙(๓๐๕)           ไว้เป็นมหรสพซ้อง               สุขศานติ์
                           สำาหรับราชสำาราญ                    เริ่มรั้ง

                           บำาเทิงหฤทัยบาน                     ประติยุทธ์ นั้นนา
                           เสนอเนตรมนุษย์ตั้ง                  แต่หล้าเลอสรวง

              ๖๐(๓๐๖)           ปวงไท้เทเวศทั้ง                พรหมาน
                           เชิญประชุมในสถาน                    ที่นี้
                           ชมชื่นคชรำาบาญ                      ตูต่อ กันแฮ

                           ใครเชี่ยวใครชาญชี้                  ชเยศอ้างอวยเฉลิม
   93   94   95   96   97   98   99   100   101   102   103