Page 96 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 96
P
G G P A1 A2 S 97
ลิลิตตะเลงพ่าย (๕)
ช้างทรงสมเด็จพระนเรศวร-
เรื่อง มหาราชและสมเด็จ- ช้างทรงสมเด็จพระนเรศวรมหาราชและสมเด็จพระเอกาทศรถ
พระเอกาทศรถตกมันวิ่งเข้าไป
ในกองทัพข้าศึก ตกมันวิ่งเข้าไปในกองทัพข้าศึก
๔๓(๒๘๙) ร่าย เคลื่อนพลตามเกล็ดนาค ตากเต็มท่งแถวเถื่อน เกลื่อนกล่นแสนยาทัพ
ถับประทะไพริน ส่วนหัสดินอุภัย เจ้าพระยาไชยานุภาพ เจ้าพระยาปราบไตรจักร ตรับตระหนักสำาเนียง
เสียงฆ้องกลองปืนศึก อึกเอิกก้องกาหล เร่งคำารนเรียกมัน ชันหูชูหางแล่น แปร้นแปร๋แลคะไขว่
บาทย่างใหญ่ดุ่มด่วน ป่วนกิริยาร่าเริง บำาเทิงมันครั่นครึก เข้าสู้ศึกโรมราญ ควาญคัดท้ายบมิอยู่
วู่วางวิ่งฉับฉิว ปลิวประเล่ห์ลมพาน สำ่าแสะสารแสนยา ขวาซ้ายแซงหน้าหลัง ทั้งทวยพลตนขุน
ถ้วนทุกมุลมวลมาตย์ ยาตรบทันโทท้าว ด้าวศึกสู้สองสาร ราญศึกสู้สองไท้ ไร้พิริยแห่ห้อม
พร้อมแต่กลางควาญคช กำาหนดสี่โดยเสด็จ เห็จเข้าใกล้กองหน้า ข้าศึกดูดาษเดียร ธระเมียรหมู่ดัสกร
มอญพม่าดาดื่น เดินดุจคลื่นคลาฟอง นองน่านในอรรณเวศ ตรัสทอดพระเนตรเนืองบร ไล่โรมรอนทวยสยาม
หลามเหลือหลั่งคั่งคับ ซับซ้อนแทรกสับสน ยลบเป็นทัพเป็นกอง ธก็ไสสองสารทรง ตรงเข้าถีบเข้าแทง
ด้วยแรงมันแรงกาย หงายงาเสยสารเศิก เพิกพังพ่ายบ่ายตน ปนปะไปไขว่คว้าง ช้างศึกได้กลิ่นมัน
หันหัวหกตกกระหม่า บ่ากันเลี่ยงกันหลบ ประทบประทะอลวน สองคชชนชาญเชี่ยว เรี่ยวรณรงค์เริงแรง
แทงถีบฉัดตะลุมบอน พม่ามอญตายกลาด ข้าศึกสาดปืนโซรม โรมกุทัณฑ์ธนู ดูดั่งพรรษาซ้อง
ไป่ตกต้องตนสาร ธุมาการเกิดกระลบ อบอลเวงฟากฟ้า ดูบ่รู้จักหน้า หนึ่งสิ้นแสงไถง แลนา
