Page 91 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 91
92 G G P A1 A2 S
P
๒๕(๑๕๔) สงครามครานี้หนัก ใจเจ็บ ใจนา
เรียมเร่งแหนงหนาวเหน็บ อกโอ้
ลูกตายฤใครเก็บ ผีฝาก พระเอย
ผีจักเท้งที่โพล้ ที่เพล้ใครเผา
๒๖(๑๕๕) พระเนานัคเรศอ้า เอองค์
ฤๅบ่มีใครคง คู่ร้อน
จักริจักเริ่มรงค์ ฤๅลุ แล้วแฮ
พระจักขุ่นจักข้อน จักแค้นคับทรวง
๒๗(๑๕๖) พระคุณตวงเพียบพื้น ภูวดล
เต็มตรลอดแหล่งบน บ่อนใต้
พระเกิดพระก่อชนม์ ชุบชีพ มานา
เกรงบ่ทันลูกได้ กลับเต้าตอบสนอง
ฯลฯ
แม้จะทรงเป็นกังวลเพียงใด พระมหาอุปราชาก็ไม่ละทิ้งหน้าที่ของพระองค์ ทรงบัญชาการ
ให้ตั้งทัพ ณ ตำาบลตระพังตุ โดยมียุทธศาสตร์แบบดาวล้อมเดือน คือ ให้มีค่ายอยู่รายล้อมค่ายหลวง
เมืองต่าง ๆ เมื่อได้ทราบข่าวข้าศึกยกทัพมา ก็มีหนังสือเข้าไปกราบทูลสมเด็จพระนเรศวร-
มหาราชให้ทรงทราบ ในขณะที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงตระเตรียมกองทัพเพื่อไปรบเขมรอยู่นั้น
ทูตจากเมืองต่าง ๆ ก็ได้นำาสารเข้ามาถวาย เมื่อพระองค์ทรงรับทราบว่ากองทัพจากกรุงหงสาวดียกมา
จึงปรับเปลี่ยนแผนการที่จะยกทัพไปตีเขมรเป็นการตั้งรับกองทัพพม่า พระองค์ทรงปรึกษากับ
เหล่าเสนาอำามาตย์และได้ข้อสรุปว่าจะยกทัพจากกรุงศรีอยุธยาออกไปรับข้าศึกพม่าที่นอกเมือง
เมื่อถึงวันที่มีฤกษ์งามยามดี สมเด็จพระนเรศวรมหาราชจึงเคลื่อนทัพจากกรุงศรีอยุธยาโดย
เสด็จพระราชดำาเนินด้วยเรือพระที่นั่งไปขึ้นฝั่งที่ปากโมก ทรงกะเกณฑ์ไพร่พลและตระเตรียม
ความพร้อมเพื่อที่จะเดินทัพต่อโดยทางสถลมารค (ทางบก) และทรงพักแรม ณ ปากโมก
ระหว่างที่บรรทมอยู่นั้นก็ทรงพระสุบินนิมิต ดังนี้
