Page 86 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน วรรณคดี ม.5
P. 86
G G P 87
P A1 A2 S
๗(๒๖) โคลง ๔ จงเจริญชเยศด้วย เดชะ
ชาวอยุธย์อย่าพะ พ่อได้
จงแพ้พินาศพระ วิริยภาพ พ่อนา
ชนะแด่สองท่านไท้ ธิราชเจ้าจอมสยาม
๘(๒๗) สงครามความเศิกซึ้ง แสนกล
จงพ่ออย่ายินยล แต่ตื้น
อย่าลองคะนองตน ตามชอบ ทำานา
การศึกลึกเล่ห์พื้น ล่อเลี้ยวหลอกหลอน
๙(๒๘) จงแจ้งแห่งเหตุเบื้อง โบราณ
เป็นประโยชน์ยุทธการ กล่าวไว้
เอาใจทหารหาญ เริงรื่น อยู่นา
อย่าระคนปนใกล้ เกลือกกลั้วขลาดเขลา
๑๐(๒๙) หนึ่งรู้พยุหเศิกไสร้ สบสถาน
เจนจิตวิทยาการ กาจแกล้ว
รู้เชิงพิชัยชาญ ชุมค่าย ควรนา
อาจจักรอนรณแผ้ว แผกแพ้พังหนี
๑๑(๓๐) หนึ่งรู้บำาเหน็จให้ ขุนพล
อันสมรรถมือผจญ จืดเสี้ยน
อย่าหย่อนวิริยยล อย่างเกียจ
แปดประการกลเที้ยร ถ่องแท้ทางแถลง
๑๒(๓๑) จงจำาคำาพ่อไซร้ สั่งสอน
จงประสิทธิ์สมพร พ่อให้
จงเรืองพระฤทธิ์รอน อริราช
จงพ่อลุลาภได้ เผด็จด้าวแดนสยาม
ฯลฯ
พระมหาอุปราชาเคลื่อนทัพจากกรุงหงสาวดีมุ่งสู่กรุงศรีอยุธยา ผ่านมาทางท่าดินแดง เมาะตะมะ
เมาะลำาเลิง ล่วงเข้าสู่ด่านเจดีย์สามองค์ไปยังกาญจนบุรี ระหว่างทางทรงครำ่าครวญถึงนางผู้เป็นที่รัก
ซึ่งได้พลัดพรากจากมา โดยเชื่อมโยงพืชพรรณต่าง ๆ ที่ได้พบเห็นระหว่างทางกับอารมณ์ความรู้สึก
ห่วงหาอาลัย
