Page 23 - หนังสือเรียนวรรณคดีและวรรณกรรม ม.6 หน่วยที่ 1
P. 23
ี
สมเด็จพระพันวษาจัดว่าเป็นตัวละครท่มองได้ด้านเดียวคือ ดีก็ดีสุด ร้ายก็ร้ายสุด นับว่าเป็นตัวละคร
ี
ี
ท่แตกต่างจากตัวละครตัวอื่น ๆ เพราะตัวละครอื่นสามารถมองได้รอบด้าน ตัวอย่างคำาประพันธ์ท่พรรณนา
ี
ี
ถึงอารมณ์ท่เด่นชัดของสมเด็จพระพันวษา คือ ตอนท่พระองค์ตัดสินโทษนางวันทอง ทรงบริภาษ
นางวันทองได้อย่างรุนแรงยิ่ง
ครานั้นพระองค์ผู้ทรงภพ ฟังจบแค้นคั่งดังเพลิงไหม้
เหมือนดินประสิวปลิวติดกับเปลวไฟ ดูดู๋เป็นได้อีวันทอง
จะว่ารักข้างไหนไม่ว่าได้ นำ้าใจจะประดังเข้าทั้งสอง
ออกนั่นเข้านี่มีสำารอง ยิ่งกว่าท้องทะเลอันลำ้าลึก
จอกแหนแพเสาสำาเภาใหญ่ จะทอดถมเท่าไรไม่รู้สึก
เหมือนมหาสมุทรสุดซึ้งซึก นำ้าลึกเหลือจะหยั่งกระทั่งดิน
อิฐผาหาหาบมาทุ่มถม ก็จ่อมจมสูญหายไปหมดสิ้น
อีแสนถ่อยจัญไรใจทมิฬ ดังเพชรนิลเกิดขึ้นในอาจม
รูปงามนามเพราะน้อยไปหรือ ใจไม่ซื่อสมศักดิ์เท่าเส้นผม
แต่ใจสัตว์มันยังมีที่นิยม สมาคมก็แต่ถึงฤดูมัน
มึงนี้ถ่อยยิ่งกว่าถ่อยอีท้ายเมือง จะเอาเรื่องไม่ได้สักสิ่งสรรพ์
ละโมบมากตัณหาตาเป็นมัน สักร้อยพันให้มึงไม่ถึงใจ
ว่าหญิงชั่วผัวยังคราวละคนเดียว หาตามตอมกันเกรียวเหมือนมึงไม่
หนักแผ่นดินกูจะอยู่ไย อ้ายไวยมึงอย่านับว่ามารดา
ื
๒) จม่นไวยวรนาถหรือพลายงาม เป็นบตรชายของขนแผนกับนางวนทอง เมือวยเด็กนัน
ุ
้
ุ
ั
่
ั
พลายงามถูกขุนช้างปองร้ายจนนางวันทองต้องบอกให้พลายงามไปอยู่กับนางทองประศรีผู้เป็นย่า หลังจากท ่ ี
ึ
พลายงามโตข้นและเข้ารับราชการในสมเด็จพระพันวษา ได้กระทำาคุณงามความดีจนได้รับการเล่อน
ื
บรรดาศักดิ์ให้เป็นจมื่นไวยวรนาถ จมื่นไวยเป็นตัวละครที่มีอารมณ์หุนหันพลันแล่น ไม่ค่อยคิดไตร่ตรอง
ให้รอบคอบ ดังเช่นตอนที่คิดลักพานางวันทองมาอยู่กับตนก็คิดเอาแต่ใจตนเอง กวีได้บรรยายถึงอารมณ์
หนุ่มเลือดร้อนของจมื่นไวยไว้ว่า
ว ันนั้นแพ้กูเมื่อดำาน้า ก็กริ้วซำ้าจะฆ่าให้เป็นผี
ำ
แสนแค้นด้วยมารดายังปรานี ให้ไปขอชีวีขุนช้างไว้
แค้นแม่จำาจะแก้ให้หายแค้น ไม่ทดแทนอ้ายขุนช้างบ้างไม่ได้
หมายจิตคิดจะให้มันบรรลัย ไม่สมใจจำาเพาะเคราะห์มันดี
อย่าเลยจะรับแม่กลับมา ให้อยู่ด้วยบิดาเกษมศรี
พรากให้พ้นคนอุบาทว์ชาติอัปรีย์ ยิ่งคิดก็ยิ่งมีความโกรธา
42
วรรณคดีและวรรณกรรม ม. ๖
