Page 35 - หนังสือเรียน วรรณคดีและวรรณกรรม ม.1
P. 35

P A1 A2 S
                                                                     G    P P                    35
              ๒.  ก�รใช้อุปม� ดีังตุัวอย่างตุ่อไปนื้ี �


                                                                        ้
                                                                           ้
                     เคยหมอบใกล้ไดี้กลิ�นื้สุคนื้ธิ์ตุรุลบ   ละอองอบรุสรุ�นื้ช้นื้นื้าสา
                                                                           �
                      �
                                                                       ิ
                                                                                  �
                                                                      ็
                                �
                     สินื้แผ่นื้ดีินื้สินื้รุสสุคนื้ธิา      วาสนื้าเรุากสนื้เหมือนกลินื้สุคนื้ธิ์
                                                                       �
              ๓.  ก�รเล่นคำพ้อง ดีังตุัวอย่างตุ่อไปนื้ี �
                                               ี
                          ถุึงบางจ�กจ�กวดีพลัดีพนื้้อง       มามัวหมองม้วนื้หนื้้าไม่ฝ้่าฝ้ืนื้
                                               �
                                        ั
                     เพรุาะรุักใครุ่ใจจ้ดีไม่ย้ดีย้นื้       จำตุ้องข้นื้ใจพรุากมาจากเม้อง
                                                  ้
              คำปรุะพนื้ธิ์ข้างตุ้นื้นื้ี�เป็นื้การุเล่นื้คำพ้องรุปพ้องเสียง บางจาก เป็นื้ช้้�อตุำบล ส่วนื้ จาก คำที่ ๒
                       ั
                                                                                           �
                                                                                           ี
            ค้อ ออกพ้นื้ไป
              ๔.  ก�รใช้คำอัพภู�ส ดีังตุัวอย่างตุ่อไปนื้ี �
                                                                  ้
                                     ็
                                              ่
                          ถุึงบ้านื้ง�วเหนื้แตุ่ วละลิวส้ง   ไม่มีฝ้งสตุว์สิงกิ�งพฤกษา
                                 ิ
                                                                    ั
                                                                 ็
                     ดี้วยหนื้ามดีกรุกดีาษรุะดีะตุา          นื้ึกกนื้่ากลัวหนื้ามขามขามใจ
              ๕.  ก�รซำ้�คำ� ดีังตุัวอย่างตุ่อไปนื้ี�
                                                                            ิ
                                                              ุ
                                                                         ิ
                     ไม่เม�เหล้าแล้วแตุ่เรุายังเม�รุัก       สดีจะหักห้ามจตุคดีไฉนื้
                      ึ
                                                                               ่
                     ถุงเม�เหล้าเช้้าสายก็หายไป              แตุ่เม�ใจนื้ี�ปรุะจำทีุ่กค�าค้นื้
              ค่าปรุะพันื้ธิ์ข้างตุ้นื้เป็นื้การุซึ้่�าค่าว่า “เมา” ที่่าให้เกิดีโวหารุที่ี�คมคายตุิดีใจผ้้อ่านื้เสมอมา และมักมี
            ผ้้นื้่ามาอ้างอิงจนื้ถุึงปัจจุบันื้


            คุณค่�ด้�นสังคมและวัฒนธรรม

                                                                                   �
                                                  ี
                                                                                   ั
                                                                           �
                                                     ิ
                                                   ี
                                                 ิ
                 ิ
              นื้รุาศภู่้เขาที่องสะที่้อนื้ภู่าพสงคม วถุช้วตุคนื้ไที่ยในื้แตุ่ละที่้องถุินื้ รุวมที่งปรุะเพณ   ี
                                          ั
                                                �
            วัฒนื้ธิรุรุม และสถุาปัตุยกรุรุม ในื้ขณะที่ีสุนื้ที่รุภู่้่เดีินื้ที่างไปยังสถุานื้ที่ีตุ่าง ๆ ซึ้�งที่่านื้ไดี้นื้ำมา
                                                                         �
                                                                                 ึ
            ถุ่ายที่อดีลงในื้นื้ิรุาศเรุ�องนื้ี ดีังตุัวอย่างตุ่อไปนื้ี  �
                                  �
                              ้
                                      ิ
                            ็
                                                                   ั
              ๑. สะที่้อนื้ให้เหนื้ภู่าพการุตุดีตุ่อค้าขายของคนื้ไที่ย ดีังคำปรุะพนื้ธิ์ว่า
                    ไปพ้นื้วดีที่ัศนื้ารุิมที่่านื้่�า      แพปรุะจำจอดีรุายเขาขายของ
                          ั
                    มีแพรุผ้าสารุพดีสม่วงตุอง               ที่�งส�งของขาวเหลองเครุ�องสำเภู่า
                                                                                ้
                                                               ิ
                                                                          ้
                                ั
                                                             ั
                                   ี
                                    ั
                                                                            ึ
              ๒. สะที่้อนื้การุบรุรุยายลกษณะบ้านื้เรุอนื้และการุปรุะกอบอาช้พ เม้อถุงแขวงนื้นื้ที่์สนื้ที่รุภู่่ ้
                                                                                       ุ
                                                                         �
                                                ้
                                                                     ี
            บรุรุยายการุสรุ้างบ้านื้เรุอนื้และการุปรุะกอบอาช้ีพของช้าวบ้านื้ไว้ ดีังคำปรุะพนื้ธิ์ว่า
                                                                            ั
                                ้
                                                             ี
                         ถุึงแขวงนื้นื้ที่์ช้ลมารุคตุลาดีขวัญ   มพ่วงแพแพรุพรุรุณเขาค้าขาย
                                                                                    ั
                     ั
                                   ้
                                                                               ั
                    ที่�งของสวนื้ล้วนื้เรุออย้่เรุียงรุาย   พวกหญิงช้ายปรุะชุ้มกนื้ทีุ่กวนื้ค้นื้
   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40