Page 30 - หนังสือเรียน วรรณคดีและวรรณกรรม ม.1
P. 30

30          G G G  P A1 A2 S


          ร�ค�                มาจากคำว่า รุาคะ หมายถุึง ความใครุ่ในื้กามคุณ
                              ในื้วรุรุค “เป็นื้ล่วงพ้นื้รุนื้รุาคร�ค�”

          รุกขึ้มูล           โคนื้ตุ้นื้ไม้




                               ้
                                            ้
                                  ุ
          เรือเพรียว          เรุอขดีรุปคล้ายเรุอแข่ง แตุ่ขนื้าดีเล็กกว่า
                                    ้
                                                         �
                                                          ุ
                                               �
                                                      ้
                              หัวยาวพองาม ที่้ายสันื้ เป็นื้เรุอที่ีขนื้นื้าง
                                ้
                              หรุอผ้้มีฐานื้ะการุเงนื้ดีีนื้ิยมใช้้กนื้ในื้สมัยก่อนื้
                                             ิ
                                                        ั
                                   ี
          ไร                  รุอยที่ถุอนื้ผมออกแล้ว เช้่นื้ ไรุผม
                                   �
                                                                ั
                                       ั
                                                                                         ุ
                                                                               ุ
          วัดประโคนปัก        เดีิมเรุียก วดีเสาปรุะโคนื้ แล้วเปลี�ยนื้เป็นื้ วดีปรุะโคนื้ปัก ปัจจบนื้ ค้อ วดีดีสตุารุาม
                                                                                      ั
                                                                                ั
                                                                                          ิ
          วันอุโบสถึ          วนื้ขนื้ ๑๕ ค่�า และวนื้แรุม ๑๕ ค่�า ถุ้าเป็นื้เดี้อนื้ขาดีก็แรุม ๑๔ ค่�า เป็นื้วนื้ที่�พรุะ
                                              ั
                                 ึ
                                 �
                               ั
                                                                                         ั
                                                                                            ี
                                                             ั
                                                                 ุ
                                                                ี
                                                                �
                              ลงอุโบสถุฟ้ังพรุะปาฏิิโมกข์  และเป็นื้วนื้ที่พที่ธิศาสนื้ิกช้นื้ถุ้ออุโบสถุศีล ค้อ ศีล ๘
           ้
           ิ
          เวงว้�ง             โล่งกว้างที่ำให้ว้าเหว่ใจ
          สมถึะ               การุที่ำใจให้สงบ โดียเพ่งสิ�งใดีสิ�งหนื้ึ�งเป็นื้อารุมณ์
                                  ิ
          สว�ท                รุัก  ยนื้ดีี หรุอพอใจ
                                        ้
          สังว�ส              การุอย้่รุ่วมกันื้  มาจากคำว่า  ส่ หมายถุึง รุ่วม  วาส หมายถุึง อย้่รุ่วม
                                     ้
          สด                  ภู่าช้นื้ะรุปที่รุงกรุะบอก ที่ำดี้วยไม้หรุอสานื้ดี้วยไม้ไผ่ ใช้้ตุวงข้าว ในื้ที่ีนื้ี�
                                                                ้
           ั
                                                                                              �
                                                                      ิ
                                                  ั
                              เป็นื้สำนื้วนื้ว่า  ถุังแที่นื้สดี  หมายความว่า  ไม่ยุตุธิรุรุม  มีความลำเอียง
                                       ิ
                                                                                ้
              ่
          ส�ยตง               ช้�อไม้นื้่�าช้นื้ดีหนื้ึ�ง  รุับปรุะที่านื้ไดี้  บ้างเรุียกว่า  บัวสายตุ�งหรุอบัวสายที่�ง
                                                                                         ิ
                                                                             ิ
                               ้
              ิ
                                                 �
                                              ั
          ส�รท                เที่ศกาลที่ำบุญในื้วนื้สินื้เดี้อนื้สิบ โดียนื้ำพ้ช้พรุรุณธิัญญาหารุแรุกเก็บเกี�ยว
                              มาปรุุงเป็นื้ข้าวที่ิพย์และข้าวมธิุปายาสถุวายพรุะสงฆ์
          สงขึ้องขึ้�วเหลือง-   พวกภู่าช้นื้ะเครุ�องเงินื้เครุ�องที่องหรุอโลหะมีค่า เช้่นื้ พานื้ ขันื้ จอก เช้�ยนื้
                                                             ้
                                                                                             ี
                                                    ้
                                           ้
           ิ
           ่
                                                                                    ิ
                                 �
             ่
             ื
          เครองสำเภู�         คนื้ช้นื้กลางสมัยก่อนื้นื้ิยมใช้้ของเหล่านื้ี�บรุรุทีุ่กสำเภู่ามาจากจีนื้ อนื้เดีีย
                                 ั
           ี
           ่
              ื
                                                                              ้
          สหมนสองแสน          เป็นื้ความหนื้าของแผ่นื้ดีินื้ในื้หนื้ึ�งจักรุวาลตุามความเช้�อในื้ไตุรุภู่้มิพรุะรุ่วง
              ่
                                          �
                              มีสองแสนื้สี�หม้นื้โยช้นื้์
             ุ
                               ้
                                       ั
          องคล  ี             ช้�อมาตุรุาวดีแตุ่โบรุาณ  ยาวเที่่ากับข้อปลายของนื้ิ�วกลาง
          อัประม�ณ            นื้่าอับอาย
   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35