Page 44 - หนังสือเรียน หลักภาษาและการใช้ภาษาไทย ม.1
P. 44

G    P A1 A2 S              ๔๕
                                                                          P P
                คำวิเศึษณ์


                                        �
                                �
                          ่
               คืำวิเศษณ์ คือ คืำที่ีที่ำห้น้าที่ีขึ้ยายกริยา  ประโยคท่ ๑ และ ๒
                                                                   ี
          ในป็ระโยคื ให้้นักเรียนสีังเกต่ป็ระโยคืต่่อไป็นี �
                                                         มคืำว่า ที่สด จง ขึ้ยายคืำกริยา “รัก” แล้ะ
                                                                   ุ
                                                           ี
                                                                       ั
                            ุ
               ๑.  ล้่กรักแม่ที่สด                     “ห้ิว” ต่ามล้ำดับ ซึ่�งที่ำห้น้าที่ีขึ้ยายคืำกริยา
                                                                        ้
                                                                                 �
                            ั
               ๒.  ฉันห้ิวขึ้้าวจง                     โดยที่�วไป็ เราเรียกคืำเห้ล้่านีว่า  คำวิเศึษณ์
                                                            ั
                                                                                 �
                              ี
               ๓.  สีังขึ้ยาห้วานเจ�ยบ                 สามัญ
               ๔.  กระต่่ายอ้วนตะลุกป�ก
                                   ุ
                                                                   ี
                                                           ประโยคท่   และ ๔
               ๕.  เพราะเหตุใดมน่ษย์จงที่ำล้ายป็�าไม้
                                    ้
                                                           ี
                                                                   ี
                                                                                           ิ
                                                                              ุ
                                       ี
                                         ่
                                         ่
               ๖.  เธิอจะไป็เที่�ยวกาญจนบ่รเมอไร         มคืำว่า เจ�ยบ  ตะลุกป�ก  ขึ้ยายคืำกรยา
                            ี
                                                                                       ่
                                                       “ห้วาน”  แล้ะ “อ้วน” ต่ามล้ำดบ เพอแสีดง
                                                                                       �
                                                                                   ั
                       ี
               ๗.  พรุ่งน�โรงเรียนกป็ิดเที่อมแล้้ว
                                ็
                                                       ล้ักษณะเฉพาะอย่างใดอย่างห้น้�ง เราเรียก
                                         �
                                         ี
               ๘.  สาย ๆ ล้่กคื้าจะมารับขึ้นมที่สี�งไว้  คืำเห้ล้่านีว่า คำวิเศึษณ์ขยายเฉพาะ
                                           ั
                                                               �
               ประโยคท่ ๕ และ ๖                           ประโยคท่ ๗ และ ๘
                       ี
                                                                   ี
                                                                    ุ
                                                                      ี
                                                                                ้
                                                           ี
               ี
                                        ี
                                  ่
                                  ่
             มคืำว่า เพราะเหตุใด เมอไร ที่�แสีดงคืำถาม     มคืำว่า  พร่งน�  สาย  ๆ ซึ่�งบอกเวล้าขึ้ณะ
           เกี�ยวกับเห้ต่่ผ่ล้ขึ้องการกระที่ำห้รอเวล้า   เกิดเห้ต่การณ์ห้รอการกระที่ำ  เราเรียก
                                                               ่
                                            ่
                                                                        ่
                                                               �
             ี
           ที่�กระที่ำ เราเรียกคืำเห้ล้่านีว่า คำวิเศึษณ์   คืำเห้ล้่านีว่า คำวิเศึษณ์บอกเวลา
                                     �
           แสดงคำถาม
                           ี
           สรุปว่าคำวิเศึษณ์ม ๔ ชนิด ได้แก่
                       คำวิเศึษณ์สามัญ ใชิ้ขึ้ยายคืำกริยาที่�วไป็ เชิ่น เอง แล้้ว ห้น่อย อย่างรวดเร็ว โดยด ี
                                                     ั
                       คำวิเศึษณ์ขยายเฉพาะ แสีดงล้ักษณะเฉพาะอย่างใดอย่างห้น้�งขึ้องคืำกริยา
                       เชิ่น  ขึ้าวจ�วะ  ร้อนจี  เป็ร�ยวจีด
                                        �
                                ั
                                                �
                                             ี
                          ิ
                                                                ่
                       คำวเศึษณ์แสดงคำถาม อาจอย่่ต่้นป็ระโยคืห้รอที่้ายป็ระโยคืก็ได้ เชิ่น ที่ำไม
                       เพราะอะไร อย่างไร
                                                 ่
                                                              ่
                       คำวิเศึษณ์บอกเวลา อาจอย่ต่้นป็ระโยคืห้รอที่้ายป็ระโยคืก็ได้ โดยไม่ที่ำให้้
                       คืวามห้มายขึ้องป็ระโยคืเป็ล้�ยนแป็ล้งไป็  เชิ่น  เชิ้า  คื่�า  กล้างคื่น
                                              ี
   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49