Page 42 - หนังสือเรียน หลักภาษาและการใช้ภาษาไทย ม.1
P. 42

G    P A1 A2 S              ๔๓
                                                                          P P


                                   ี
                                                        ี
                      คำสรรพนามช�เฉพาะ ใชิ้แที่นคืำนามที่�บอกระยะใกล้้ไกล้ ได้แก่ นี นี นั�น นั�น
                                                                                  �
                                                                                �
                                ่
                      โน่น โน้น น่น น่้น
                                      ี
                                      �
                      คำสรรพนามไม่ชเฉพาะ ใชิ้แที่นคืำนามที่ี�ไม่ระบแน่นอนว่าห้มายถ้งใคืร อะไร
                                                                 ่
                      ห้รอที่ี�ไห้น ได้แก่ ใคืร อะไร  ไห้น
                         ่

                                                                   ่
                                                             ่
                      คำสรรพนามแยกฝู่าย ใชิ้แที่นคืำนามห้รอคืำบ่รษสีรรพนามเพอแสีดงว่า
                                                                                 ่
                                                                                 �
                                                              ่
                        ี
                      มห้ล้ายฝี�าย แล้ะแต่่ล้ะฝี�ายที่ำกิริยาเดียวกันห้รอต่่างกัน ได้แก่ ต่่าง บ้าง กัน
                คำกริยา


                                                            ่
               คืำกริยา คือ คืำที่ี�แสีดงการกระที่ำ แสีดงอาการ ห้รอแสีดงสีภาพขึ้องคืำนามห้รอคืำสีรรพนาม
                         ่
                                                                                   ่
           ้
          ซึ่�งเป็็นป็ระธิานในป็ระโยคื ให้้นักเรียนสีังเกต่ป็ระโยคืต่่อไป็นี �
                                                                   ี
                    �
                   �
              ๑.  พีซึ่่อดอกไม้                            ประโยคท่ ๑ และ ๒
                                                           ี
                                                                       ี
                                                                            ี
                                                                  �
              ๒.  กวีเขียนกล้อนบที่ให้ม่                 มคืำว่า ซึ่่อ เขยน ที่�แสีดงการกระที่ำขึ้อง
                                                       ป็ระธิานในป็ระโยคื โดยมคืำนามที่ำห้น้าที่  ี �
                                                                               ี
              ๓.  ฝีนตก
                                                                                            �
                                                       เป็็นกรรมต่ามห้ล้ัง  เราเรียกคืำเห้ล้่านีว่า
              ๔.  น้องหัวเราะ                          คำกริยาสกรรม
              ๕.  เด็กคืนนีเก่งแล้ะด ี
                         �
                                                          ประโยคท่   และ ๔
                                                                   ี
              ๖.  เขึ้าล้ายม่อสวยจง ั
                                                                           ี
                                                           ี
                      ี
              ๗.  คื่ณมน่�าใจกับเพ่�อนเสีมอ              มคืำว่า ตก หัวเราะ ที่�แสีดงสีภาพแล้ะอาการ
                                                                                        ี
                                                       ขึ้องป็ระธิานในป็ระโยคื โดยไม่ต่้องมคืำนาม
              ๘.  อด่ล้ย์เป็นพระเอกน้องให้ม่ขึ้อง      ที่ำห้น้าที่�เป็็นกรรมต่ามห้ล้ัง เราเรียกคืำเห้ล้่านี�
                                                              ี
                วงการบันเที่ิง                         ว่า คำกริยาอกรรม

                       ี
               ประโยคท่ ๕ และ ๖                           ประโยคท่ ๗ และ ๘
                                                                   ี
                                                                              ี
              มคืำว่า เก่ง  ดี  สวย ที่�แสีดงคื่ณสีมบัต่  ิ    มคืำว่า ม เป็น ซึ่�งต่้องมคืำนามมาที่ำห้น้าที่ี  �
                ี
                                   ี
                                                                        ้
                                                                 ี
                                                           ี
            ขึ้องป็ระธิานในป็ระโยคื ไม่ต่้องมคืำนาม    เต่ิมเต่็มต่ามห้ล้ัง เราเรียกคืำเห้ล้่านี�ว่า คำกริยา
                                           ี
            มาที่ำห้น้าที่ี�เป็็นกรรมต่ามห้ล้ัง เราเรียก   ต้องเติมเต็ม
                    �
            คืำเห้ล้่านีว่า คำกริยาคุณศึัพท์
   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47