Page 17 - หนังสือเรียน วรรณคดีและวรรณกรรม ป.๑ และ ป.๔ และ หลักภาษาและการใช้ภาษาไทย ป.3
P. 17
G G P A1
P A1 A2 S
17
สุดสาครเป็นเด็กซุกซน ชอบหนีพระฤๅษีไปเที่ยวเล่น ไปพบม้านิลมังกร
แต่ไม่สามารถจับม้านิลมังกรได้ พระฤๅษีจึงเสกหวายให้สุดสาครจับม้านิลมังกร
ไว้เป็นพาหนะเพื่อติดตามพระบิดาต่อไป ดังคำากลอนกล่าวว่า
อยู่วันหนึ่งถึงเวลาสิทธาเฒ่า สำารวมเข้านั่งฌานกุมารหนี
ลงเล่นนำ้าปลำ้าปลาในวารี แล้วขึ้นขี่ขับขวางไปกลางชล เรื่อง
พอพบม้าหน้าเหมือนมังกรร้าย แต่กีบกายนั้นเป็นม้าน่าฉงน ตอน กำาเนิดสุดสาคร :
พระอภัยมณี
หางเหมือนอย่างหางนาคปากคำารน กายพิกลกำายำาดูดำานิล สุดสาครได้ม้านิลมังกร ๑
(หน้า ๑๗-๒๐)
กุมาราถาโถมเข้าโจมจับ มังกรรับรบประจัญไม่ผันผิน
เข้าคาบคอหน่อกษัตริย์จะกัดกิน กุมารดิ้นโดดขึ้นนั่งหลังอาชา
ม้าสะบัดพลัดหลุดยังยุดหาง ดูกลิ้งกลางเกลียวคลื่นลื่นถลา
ตลบเลี้ยวเรี่ยวแรงแผลงศักดา เสียงชลาเลื่อนลั่นสนั่นดัง
จนคำ่าพลบรบรุดไม่หยุดหย่อน สุดสาครภาวนาคาถาขลัง
ถึงสินธพขบขยำ้าด้วยกำาลัง ไม่เข้าหนังแน่นเหนียวคงเขี้ยวงา
แต่มืดมัวกลัวปู่ไม่อยู่รบ แฉลบหลบขึ้นตลิ่งวิ่งถลา
ถึงโยคีดีใจไหว้วันทา บอกเจ้าตาตามจริงทุกสิ่งอัน
ไปเที่ยวเล่นเห็นอ้ายอะไรมิรู้ ดำาทั้งตัวหัวหูมันดูขัน
ข้าเข้าจับกลับขบต้องรบกัน แต่กลางวันจนเดี๋ยวนี้ฉันหนีมา
