Page 13 - หนังสือเรียน วรรณคดีและวรรณกรรม ป.๑ และ ป.๔ และ หลักภาษาและการใช้ภาษาไทย ป.3
P. 13

P A1
                                                                     G G  P A1 A2 S
                                                                                            13








                                                                                           เรื่อง
                                                                                          พระอภัยมณี
                                                                                       ตอน กำาเนิดสุดสาคร :
                                                                                       นางเงือกคลอดสุดสาคร ๒
                                                                                         (หน้า ๑๓-๑๖)





























                                                  ี
                                                  ่
                                                                         ่
                           ้
           พระฤๅษีเลียงดูสุดสาครตามทนางเงือกขอร้อง  เนืองจากนางเป็นปลา
                                                             ั
                                                                   ่
                                                                   ึ
                                                             ่
                             ้
                             ี
         ไม่สามารถอบรมเลยงดูสุดสาครได้เหมือนมารดาทวไป ซงทำให้นางต้องเศร้าโศกมาก
         ดังคำกลอนต่อไปนี     ้
             ฝ่ายโยคีนิ่งนั่งได้ฟัังเสียง       จึงมองเมียงมาชะโงกริมโกรกผา
           เห็นกุมารคลานได้มิใช่ปลา        หัวร่อร่าร้องไม่เป็นไรแล้ว
           เข้าอุ้มชูดูหลานสงสารนัก         ไม่รู้จักเจรจาตาแจ๋วแหวว

           แต่ลักษณะจะฉลาดไม่คลาดแคล้ว    ดูผ่องแผ้วเหมือนพ่อหนอสีกา

             นางเงือกนำ้าคำารพอภิวาท       ข้าเป็นชาติเชื้อสัตว์เหมือนมัจฉา

           จะกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงมนุษย์สุดปัญญา   ขอฝากฝ่าบาทบงสุ์พระทรงธรรม์

           ช่วยเลี้ยงดูกุมารเหมือนหลานเถิด     เสียแรงเกิดกายมาจะอาสัญ

           อันข้านี้วิสัยอยู่ไกลกัน          เช้ากลางวันเย็นลงจะส่งนม
   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18